Welkom

Welcome to my blog

You can translate my blog in your own language!

On my blog you can read about parental alienation. The impact .. My parents were in a messy divorce. My mother, wanted my father, more tormenting and make sure that our father did not see us anymore ..My mother made my sister, brother and me afraid of him, so we did not want to see him .. I want to show with my blog, parents who get divorced, show what it is doing as parents, and that one of the parents makes it even worse, once to cast the other parent ..and hope that parents will cores to think .. it's all about your own biological children, you do want them to be happy and finally get a good life

January 2014 I met my father again after a long time, I was 29 years old ... and since then I have learned the truth, that's why I write about it now .. By the divorce of my parents, I have many problems and many depressions.

Unfortunately, parental alienation not really known in many countries and can cause many parents ..
I was last week (late November 2016) approached by a live television program, and told my story, it probably is so intense, (is) that they do not want on TV, which is really the loss of a messy divorce in a child.
Unfortunately I am not chosen to tell my story, and I'd like to do, so parents who do this, see what they are doing and might be once awakened, and authorities awakened, because they work with with this misery.
I hope to do once my story ..
My blog can be found at http://didi-de-vries.nl


25 april 2017

reageren op blog

Responding to my blog is now easier!

Many years fighting the depression
When is it enough?






dinsdag 21 februari 2017

Een narcist zal nooit toegeven..

Hoe kan ik een narcist vergeven?
Mijn vader wil dat ik mijn moeder vergeef wat ze mij ,en hem heeft aangedaan..
Mijn vader geeft elke keer aan dat het toch mijn moeder blijft..
En mijn vader blijft volhouden dat ik het contact ook met mijn zus op moet zoeken..
Ik heb jarenlang mijn best gedaan.
Ik was altijd diegene die op bezoek ging bij hun, maar andersom kwamen ze bij mij nooit..
Ja 1 keer 5 minuten, en hielden ze hun jas aan..
Dronken hun thee in 5 minuten op, en weg waren ze weer..
Dat moment was ook heel naar, ook dat ze elkaar eerst aankeken toen ik ze vroeg of ze thee of koffie wilden hebben..
Ze kwamen toen op visite om mijn huisje te kijken..
Mijn eerste woning in 2007 was dat, dat ze toen dus 5 minuten waren geweest..

Mijn moeder kreeg echt alles voor elkaar, met haar leugens..
Zie link: Vernield door jeugdzorg
Jeugdinstanties werkte gewoon mee met mijn moeder, waardoor mijn leven vernield is.
Ook mijn zus en broertje zijn door haar vernield, alleen hun zien dat niet in, hun leven had ook veel beter gekund.
Ze heeft mijn broertje te maken gehad met criminaliteit in zijn jeugd, en moest hij vaak voor bureau halt werken..
Kinderen die dus vernield worden door een ouder, of door jeugdzorg krijgen vaker ook te maken met criminaliteit en drugs ect..

Mijn zus heeft ook psychische hulp gehad, alleen dat mocht ik niet toen vertellen aan mijn moeder, die mocht dat niet weten, waarom? geen idee..
Mijn zus is altijd moederskindje geweest, maar durft niet te vertellen dat ze psychische hulp heeft gevraagd.. en mijn broertje is ook kleine periode depressief geweest gaf mijn moeder toen aan, en dat hij zelf eruit is gekomen, tjaa is het bij hem bevestigd? Nee en de opmerking toen van mijn moeder, dat ik hem maar als voorbeeld moest zien, omdat hij er zelf uit gekomen is...

Mijn moeder zal nooit aangeven dat ze jarenlang ons gehersenspoeld heeft..
Ze zal niemand, zelfs haar eigen familie, zussen en broers vertellen dat ze gelogen heeft.
Een narcist zal nooit veranderen, en denkt dat ze niks verkeerds heeft gedaan, daarom is mijn moeder ook nooit onderzocht, wat mijn vader heeft aangegeven, toen met de scheiding..

Toen ik 5 jaar geleden in de regionale krant stond, stond een klein stukje over de thuissituatie van vroeger, en mijn zus wilde dat dat werd veranderd, want volgens haar en mijn moeder zou dat niet waar zijn.. Wat er stond was juist, mijn moeder gaf aan dat ze niet zo gezien wilde worden, omdat sommige mensen wel weten wie mijn moeder was.. en ze wilde niet zo aangezien worden, maar de waarheid is hard
Artikel kun je hier lezen: beverwijker 15 maart 2012 bladzijde 2

Op het moment dat ik de mail van mijn vader kreeg, dat mijn leven op zijn kop zette, gaf mijn vader ook aan, dat hij had gehoopt dat als wij volwassen zouden zijn, dat onze moeder de waarheid zou vertellen over vroeger..
Narcisten doen dat dus niet..

Ik had gehoopt dat ze eens na zou denken met wat ze heeft aangericht
Onze vader van ons afgenomen?
Dat moet je toch ook in kunnen zien, na vele jaren dat dit vele ellende heeft meegebracht.

Mijn zus, ik ben niet boos op haar, maar ik had gehoopt dat ze eens wakker geschud word, want ik zie haar nu al jaren niet meer, en ook haar kinderen zie ik niet en das pijnlijk.
Ik ben wel erg teleurgesteld in haar dat ze laat merken dat ik gewoon weg niet meer besta voor hun..
Ze wil ook de inzage van raad van kinderbescherming niet zien, waarin duidelijk de leugens zichtbaar zijn... Waarom wil ze het niet inzien? kan ze de waarheid niet aan? kan ze niet zonder haar moeder?

En mijn broertje die zie ik ook al jaren niet meer, en het blijkt dat hij ondertussen getrouwd is, en ik niet eens uitgenodigd ben..
Mijn broertje wil de inzage ook niet inzien, die kan de waarheid dus ook niet aan..
Ze willen het niet inzien..

Mijn zus heeft een paar keer aangegeven dat ze mij wil aanklagen, maar telkens doet ze dat dus niet..
Wat als ze de waarheid ingaat zien?dat kan ze niet aan, daarom klaagt ze mij niet aan..

Ik gaf haar aan, van hoe zal het voor je zijn, als je mij dan aangeklaagd hebt, en je komt erachter dat je moeder een narcist is ,en die je jarenlang heeft gehersenspoeld..
Kan je daarmee omgaan?

Nu kan je nog contact opzoeken met je biologische vader, maar het zal niet lang meer duren, want hij gaat nu echt hard achteruit
Vorige week was ik jarig,en mijn vader kwam toen langs, en zag er slecht uit.
Hij vertelde ook dat het slechter gaat..


Ik hoop dat mijn vader echt nog zijn andere biologische kinderen kan zien, en ook zijn kleinkinderen..

Hoe komt mijn zus uit haar gehersenspoelde wereld?

Een narcist zal nooit veranderen en de waarheid gaan vertellen, want ze gunt ons niet onze vader, en ze gunt onze vader al helemaal niet zijn biologische kinderen...

Waarom is mijn moeder nooit onderzocht?
Dit had zoveel gescheeld, als ze onderzocht werd..
Mijn moeder ziet niet de fout bij haar zelf, en dat het altijd aan de ander ligt, maar niet bij haar zelf..

Het ergste is nog dat ik een jaar of 3 denk ik was, en achterop de fiets bij haar zat, en mijn voet tussen de spaken zat, en ze gewoon door trapte, maar je merkt toch dat er iets tussen zit, dan trap je niet door.. hele voet lag open, en bloede als een rund, en mijn hele voetje moest in verband..
Dit was gewoon weg kindermishandeling, want als er iets tussen je wiel zit, dan ga je niet door trappen..
Ze deed het erom!!!!




Mijn moeder is gewoon een zieke narcist!!




































vrijdag 17 februari 2017

Vernield door jeugdzorg!

Vernield door jeugdzorg en de leugens van mijn moeder



In mijn jeugd kwamen mijn ouders in een vechtscheiding.
Hierdoor kwam ik en mijn zus en broertje onder OTS bij jeugdinstanties
Mijn moeder vertelde allemaal leugens over mijn vader.
Mijn vader werd bij alle instanties, en onze omgeving zwart gemaakt.
Mijn vader kreeg ons niet meer te zien..
Ik was als kind ook uiteindelijk bang voor mijn vader, waardoor mijn moeder haar zin kreeg.

Zie blog hierover : Mijn ouders zaten in een vechtscheiding

Jeugdinstanties namen alle leugens aan van mijn moeder.

Mijn vader had in het begin gewoon een bezoekregeling, zelfs dat zat mijn moeder dwars..
Ze wilde letterlijk niet dat onze vader ons te zien kreeg.
Hoe kan een moeder zoiets bij haar eigen kinderen doen?
Als mijn vader een bezoekregeling had, ging ze weg met ons, en stond onze vader voor een dichte deur.

Mijn vader was niet de man, die mijn moeder vertelde..
De verhalen waren leugens..




De kinderrechter geeft aan dat wij waarschijnlijk bang waren voor onze vader...
Kinderrechter ziet de verhalen van mijn moeder dus als waarheid.
Mijn moeder heeft ons bang gemaakt met leugens..



Moeder is trots..
Mijn vader en hele familie hebben een hoop gedaan, om ons te kunnen zien. cadeautjes die mijn vader opstuurde, stuurde mijn moede retour. brieven met geld, geld werd eruit gehaald, en de brieven kwamen terug en nog aangeven dat ze het alleen heeft gedaan... alleen ? stiefvader word al niet eens genoemd, die woonde toen ook al jaren bij ons.. die bestaat dus al niet in het verhaal van mijn moeder... familieleden van mijn vader deden ook een hoop en stonden ook een keer als sinterklaas en zwarte piet voor de deur.. Toen kon mijn moeder dat niet weigeren, vanwege dat wij ze hadden gezien..
zie verhaal : Sinterklaasavond
Dat het onze moeder pijn deed, ja als kiespijn zeker.. pfff
Word elke keer zo boos als ik dit lees..

Kind van ouderverstoting


De dingen die wij dus mee moesten maken, de nare dingen die wij moesten zien, is dankzij haar.. Mijn moeder veroorzaakte dat onze vader zo deed.. Hij wilde ons gewoon zien.. En dat onze vader niet een vader zou zijn is flinke onzin..
Mijn moeder was geen moeder..
Mijn vader nam ons altijd mee naar familieleden, en onze moeder ging nooit mee.. die bleef thuis zitten. Ze had geen zin om familieleden te moeten zien van onze vaderskant.. Wat mijn moeder beweerde, is hoe ze zelf is, niet hoe onze vader is...

De vraag of wij de familie van vader wilde zien, is mij nooit gevraagd.. om de 2 jaar moesten we een brief naar de kinderrechter sturen dat we onze vader niet wilde zien...

Mijn vader heeft zoveel gedaan als een echte vader..
De verhalen die mij is verteld dat mijn vader met mijn geboorte alles deed. Ik was namelijk te vroeg geboren..
1 maand te vroeg en er lag toen te veel sneeuw om mij naar het ziekenhuis te brengen, en mijn vader vele kilometers moest lopen om warmtekruiken of iets moest gaan halen om mij warm te houden. en de vele verhalen die ik ondertussen heb gehoord van familie van mijn vader, dan weet ik dat mijn vader echt een goeie vader is geweest...


En dan nog onze achternaam die ook gewijzigd moest worden.. omdat mijn moeder dit wilde, niet dat wij dat wilde..
Ook de opmerking van mijn zus "omdat het moest toch"
Dit is toch absurd toch?
Voordat onze naam werd gewijzigd, was onze naam al overal "Hendriks" en geen "de Vries" meer. Mijn vader ging niet akkoord met de achternaam wijziging en dat is logisch ..

Doordat onze achternaam gewijzigd is heeft onze vader dat zelfs ook niet meer..
Zijn eigen biologische kinderen hebben zelfs een andere achternaam..
3 jaar na de naamswijziging is mijn moeder ook weer gescheiden van onze stiefvader en we lopen nog steeds met zijn achternaam rond.. Bizar toch? terug wijzigen kost 835 euro.. en zou eigenlijk gewoon gratis moeten.. want ik heb nooit gekozen om mijn achternaam te laten wijzigen.







































De justitie gaat dus akkoord met een naamswijziging
Hoe krom is dit?
Heel krom, duidelijk is te lezen dat mijn vader niet akkoord is gegaan en totaal geen rechten meer heeft hierin..

Tijdens onderzoek is geconstateerd  dat zulke verlangens zijn gekomen uit oudste kind..
Hoe krom als je leest dat mijn zus moest zeggen van onze moeder dat de Vries moeilijk is om uit te spreken.. En de opmerking van dat moest ik toch van jou zeggen..

Dus deze conclusie is dus niet juist..
Hoe kunnen ze dan akkoord gaan hiermee

Het rechtssysteem in Nederland klopt dus voor geen meter..




Mijn broertje en ik zijn nooit gesproken en ook onze stiefvader is ook nooit gesproken, want dan zouden de leugens bekend worden.. en dat hield mijn moeder dus tegen..
Mijn zus is het ergste gehersenspoeld, omdat zij wel werd gesproken door de instanties. Hierdoor is het ook niet mogelijk om mijn zus uit haar gehersenspoelde wereld te krijgen...
Het is wel naar om te zien, dat ik nu mijn zus kwijt ben, en ook mijn broertje...
Ik had graag nog contact willen hebben met hun..
Zo heeft mijn zus nu kinderen, en die zie ik dus al jaren niet..
De jongste heb ik nog nooit gezien..
Als mijn broertje en ik wel waren gesproken door de instanties, hadden ze alles doorgehad..
Rond mijn 8ste levensjaar werd ons verteld dat onze vader dood zou zijn, en dat zou dan bekend worden dat dat gelogen is door onze moeder..



De opmerking ook van mijn moeder, dat het niet eerlijk is dat ze onze vader op de hoogte hebben gesteld van onze achternaamswijziging..

Hieruit zie je ook duidelijk, dat mijn moeder onze achternaam wilde wijzigen, en niet wij als kinderen...










Mijn vader gaf aan dat mijn moeder onderzocht had moeten worden. Helaas is mijn moeder nooit onderzocht, anders kwam het wel aan het licht dat mijn moeder een grote narcist is, en alleen maar denkt aan haar zelf, en niet aan eigen kinderen. en dan zouden de vele leugens ook gezien worden.

in de opmerking geeft mijn moeder aan dat de relatie met mijn vader een jarenlange ellende is geweest, waarom trouw je dan en neem je kinderen? want jarenlange ellende, en in de vechtscheiding waren mijn broertje en ik 1,2 jaar oud. Als je al jaren niet gelukkig bent met degene waarmee je bent getrouwd, waarom neem je dan nog wel kinderen..
Hieruit kan ik zien, dat mijn moeder, dus alleen maar kinderen wilde, en geen man erbij..

Mijn moeder wilde al wraak voordat wij werden geboren, dat is zo duidelijk geworden in de inzage wat ik uiteindelijk heb kunnen krijgen in 2014

Wraak van mijn moeder


Mijn moeder trouwde in 1978, en scheiden van mijn vader in mei 1988, 3,5 maand later hertrouwde ze met onze stiefvader, hoe kun je na een scheiding, al zo snel weer hertrouwen, en in 1998 is mijn moeder heer gescheiden van onze stiefvader. Mijn moeder ging al heel lang vreemd met mijn stiefvader, toen mijn vader nog getrouwd was met mijn biologische vader..

Mijn vader werd radeloos. omdat hij ons niet meer te zien kreeg, en begon uiteindelijk te dreigen.


Mijn vader is nooit dreigend geweest bij instanties en na vele strijd, liet hij weten wat het hem doet, als hij ons niet meer te zien krijgt..
Mijn vader ging kapot van verdriet.








Uiteindelijk gaan ouders die hun kinderen niet meer zien, gekke dingen doen...
Familiedrama's je hoort het helaas wel in het nieuws, dat 1 van de ouders de kinderen hebben vermoord,vanwege vaak dat ze de kinderen niet meer mogen zien...
wanneer gaan instanties dat eens inzien, dat ze hieraan mee werken

Leugens van 1 van de ouders, waar ze aan meewerken..


Doordat instanties, jeugdzorg, raad van kinderbescherming, en kinderrechters niet aan waarheidsbevindingen hebben gedaan, is mijn hele leven vernielt.

Mijn vader en zijn familie hebben ook vele brieven, en informatie gestuurd over ons en dat mijn moeder over alles loog, daar werd niks mee gedaan.
Mijn vader gaf aan dat wij niet goed werden verzorgd door onze moeder, daar werd niks meegedaan.
Mijn vader gaf aan dat mijn moeder onderzocht zou moeten worden, is niet gedaan.

Mijn broertje en ik zijn totaal niet gesproken door de instanties..
Mijn stiefvader hebben ze nooit gezien en gesproken, die had kunnen aangeven dat ook dingen niet zouden kloppen in de verhalen van onze moeder..

Ook op een warme zomerdag dat mijn moeder de was van de lijn had getrokken, sprong mijn vader over het hek en sloeg mijn moeder bont en blauw..
Mijn stiefvader zat erna en keek erna, en deed niks
Waarom deed hij niks?
Hij wist wel dat mijn moeder dus niet helemaal eerlijk is geweest en onze stiefvader dus ook wel inzag dat onze biologische vader gewoon zijn kinderen wilde zien..
Daarom deed mijn stiefvader niks..


Jeugdzorg had ons uit huis moeten halen, maar waar het echt slecht gaat, daar halen ze de kinderen niet uit huis..
Waar het wel goed gaat, daar worden kinderen onterecht uit huis gehaald..
Hoe krom is jeugdzorg?
Jeugdinstanties hebben flinke fouten gemaakt, waardoor mijn leven flink verwoest is..


Jarenlang depressief door het leven moeten
Lees hier hoe dat allemaal dus tot stand is gekomen:
Hoe mijn depressie tot stand is gekomen 

Ik kwam in januari 2014 achter de waarheid van de leugens van mijn moeder..
Sindsdien wil mijn moeder dus geen contact meer met mij en ben ik net als mijn vader slecht..

Na ja mijn hele leven ben ik al slecht in haar ogen, want ik kon nooit iets goeds doen in haar ogen.
Ik lijk innerlijk op mijn vader, en daar kan ze niet om mee gaan..
Hierdoor was ik dus niet de optimale dochter die ze zou willen hebben..
Mijn zus was de perfecte dochter en mijn broertje was de perfecte zoon voor haar..
Ik was dus de zwakste schakel in het gezin uiteindelijk, en werd ook zo behandeld door haar..

Ik haat mijn moeder nu ook echt..
Ik voelde me ook altijd niet welkom thuis, als ik wat vertelde keek ze me aan alsof ik niet goed wijs was..
Mijn moeder heeft ook vele mensen verteld dat ik gehandicapt zou zijn, en een autist.
Uit papieren bleek dat ze vermoedens vroeger hadden, omdat ik toen ik 2 jaar oud was nog steeds niet liep, en ook praten ik nog niet, maar ik bleek op de situatie te reageren.

Jarenlang heeft mijn moeder vele mensen duidelijk gemaakt dat ik dat dus wel was, en ze gaf mij ook een keer aan dat mensen niet wisten hoe ze met mij om moesten gaan, dus daarom kwamen ze ook niet eens meer op mijn verjaardag enzo..
Mijn moeder heeft vele ellende aangericht bij mij, en dat was te zien, niet dat ik autist zou zijn of gehandicapt.
Wat als dat wel zo zou zijn, dan nog kan je gewoon normaal doen.
Dan ben je niet anders dan een ander..

Waarom hebben de instanties niet ingegrepen en ons uit huis gehaald?
Waarom namen ze mijn vader en familie niet serieus?
De verhalen van mijn moeder namen ze klakkeloos over, zonder te kijken of de verhalen waarheid zou zijn?
Waarheidsbevindingen daar doen ze niet aan..

Zelfs kinderrechters kijken niet verder..
Waarom zou een vader niet voor de kinderen kunnen zorgen?
Vaders hebben vaak bijna geen rechten meer over hun eigen biologische kinderen..
Zelfs onze achternaam word gewijzigd!!

Ik loop nu nog steeds rond met een achternaam die niet bij mij hoort!

Als de instanties aan waarheidsbevindingen zouden hebben gedaan, zou ik nu een betere leven hebben gehad..
Dan had ik zelf een gezin gehad met kinderen..

Nu is het niet mogelijk meer om zelf kinderen te nemen, omdat als je zelf onder OTS  heb gezeten vaak kans hebt om ook je kinderen kwijt te raken...
En door deze ellende vele psychische klachten ontwikkelt en de kans dat ik kinderen zou nemen, dat mijn kinderen ook psychische klachten ontwikkelen.. en dat wil ik een kind niet aandoen..

En een moeder die vaak depressief is dat wil je je kind niet aandoen, dus mijn kinderwens is dus weg..

In augustus 2014 kreeg ik inzage bij de raad van kinderbescherming en ik had eigenlijk de inzage niet mogen inzien, omdat ze het al 2004 al hadden vernietigd moeten hebben..
Het jaar dat mijn broertje dus 18 werd dat jaar, hadden ze dat al vernietigd moeten hebben, dat is dus niet gedaan!!
Ik denk dat vele dossiers nooit vernietigd zullen zijn, zodat als wij kinderen nemen, ook onze kinderen worden afgenomen, want zo werken de instanties helaas tegenwoordig
























maandag 30 januari 2017

30 januari 2006

Je had nu een jongen of een meisje geweest van 10 jaar oud..
Mijn gevoel zou je een meisje zijn geworden..
Wat had ik je graag willen opvoeden..
Wat zou ik gelukkig zijn geweest..

Je zat 10 weken in mijn buik, toen ik je weg moest laten halen..
Ik had het financieel krap, en het was niet haalbaar voor mij, om je te laten komen..
Voor jou is dit beter geweest, maar o wat een spijt heb ik..

Nu 11 jaar later, geven ze aan dat ik wegens mijn psychische klachten,
beter geen kinderen meer zou kunnen nemen.

Ik heb zoveel spijt, dat ik je moest laten gaan..
Vanaf kleins af aan hoopte ik later een groot gezin te maken..
Nu is mijn hoop helemaal weg..
Mijn kinderwens vanaf mijn jeugd is weg..

Een mooi gezin, dat had ik zo graag gewild.
Leuke uitstapjes maken naar pretparken
Vele vakanties naar buitenland
Gewoon net als ieder gezin, de dingen doen, die je normaal ook doet met je kinderen..

Mooie herinneringen maken met je kinderen...
Zo zag ik mijn leven in ieder geval..

Een tijdje ben ik overblijfkracht geweest op verschillende basisscholen
Vaak had ik momenten dat ik hoopte dat je tussen de kinderen aan het buiten spelen was..
Net als al die andere kinderen...
Velen kinderen waren van jou leeftijd geweest..

Vaak had ik ook van die momenten van, ze zou nu zo oud zijn, en in die klas met die kinderen die ik hier zie op de school waar ik werkte..
Dat waren vaak pijnlijke momenten...

Ik zie ook in dat het nu niet meer mogelijk is om een kind te nemen, vanwege dat ik al vele jaren psychische klachten heb.. De vele depressies, PTSS wat ik heb opgelopen, is het ook beter van niet..

Ik ben ook vaak heel moe, en een kind kost veel energie..
Heel veel energie, en als ik een kind nu zou baren, zou het ook kans hebben op psychische klachten net als mij, en dat wil je een kind niet aan doen..

En een moeder hebben die vaak depressies heeft, is ook niet goed voor een kind...

Ik vraag me af als ik 11 jaar geleden financieel het beter had, en ik gewoon de zwangerschap gewoon had door kunnen laten gaan..
Misschien was ik dan minder depressief geweest..

Wat had ik jou graag in mijn leven gehad..

zondag 22 januari 2017

23 januari, een datum met vele herinneringen

En dan is het maandag weer 23 januari..
Een datum met vele herinneringen
Een dag met een rare wending, na vele jaren werd ik gedumpt bij mijn biologische vader..

15 jaar geleden, was het de dag dat mijn moeder mij het huis uit gooide
Een dag die je niet snel vergeet
Ik weet nog heel goed, hoe die ochtend was, dat we vertrokken en ik dus gedumpt werd bij mijn biologische vader.. Hij was agressief, hij zou ons vermoorden,en uiteindelijk zou mijn vader dood zijn.. en het ergste is nog dat mijn moeder vertelde dat mijn vader, zijn werkgevers seks konden krijgen met mijn moeder.. (echt heel vaag toen ik dit hoorde. Mijn zus vertelde dit een keer tegen mij)
Als dit echt allemaal zo zou zijn geweest, dan dump je niet je dochter van 16 jaar, op een of andere dag bij haar vader..  Een normaal persoon zou dit niet doen, denk ik

Ik zie mij nog op de achterbank zitten, met een hamsterkooi naast mij, met Hammie de hamster.
Mijn zus ging mee, die zat naast mijn moeder..
Ik moest altijd achter zitten, als mijn  zus of broertje in de auto zitten..
Hun waren al altijd belangrijker voor mijn moeder, dan ik..
Mijn hele leven kon ik al niks goeds doen en nu werd ik zelfs door mijn moeder uit huis gezet en gedumpt bij mijn biologische vader, die ik toen al dik 10 jaar niet meer had gezien..

Ik kan helaas niet meer herinneren of mijn moeder hielp met mijn spullen in mijn vader zijn huis zetten, volgens mijn vader, bleef mijn moeder in de auto zitten, en mijn zus hielp wel mee, met mijn spullen naar binnen brengen.. En toen waren ze weg, en daar zit je dan bij je biologische vader in huis en dan?
Mijn vader moest die dag gewoon werken, net als iedere dag..
Mijn vader was kok en werkte in een restaurant, dus dan kun je niet even vrij nemen..

Mijn moeder besloot dat ook op een of andere dag dat ik eruit moest..
Vele zullen wel denken dat ik het zelf heb veroorzaakt, maar nee totaal niet..
De thuissituatie was gewoon slecht, en ik kon gewoonweg nooit iets goed doen, en uiteindelijk kun je dat niet meer aan.. de onrecht in huis, dan ontplof je een keer..
En mijn moeder wilde mij niet als haar dochter, dat heb ik in de jaren wel ingezien..
Ik ben net als mijn vader, daar kan ze gewoon weg niet mee omgaan..
Mijn zus en mijn broertje zijn perfect voor haar, ik niet
Jarenlang heb ik afgevraagd, waarom mijn moeder mij zo moest behandelen..
Waarom kon ik niets in haar ogen goed doen?

En dan zit je in een stad, die je totaal niet kent, en eigenlijk gewoon bij vreemde in een huis moet gaan wonen..
Ook al was het mijn biologische vader..
Ik wist niks van hem..
Ik wist wel dingen over mijn vader.
De vele verhalen van mijn moeder, die ze over vertelde..
De verhalen over mijn vader, waren niet fijn, en ik was gewoon bang..
Jarenlang was ik bang voor mijn vader..
Jarenlang vluchtte ik weg, als ik als klein meisje mijn vader in de buurt zag..

Zo zie ik ons (samen met mijn broertje en zus was dit) nog weg rennen in de winkelstraat, een beddenwinkel in, en mochten we via de achterdeur van de winkel eruit rennen..
En hij wachtte mijn zus en mij op toen we met de schoolbus thuis werden gebracht..

En zo zie ik mijn vader nog over de tuinhek springen, toen mijn moeder de was van de lijn afhaalde, en mijn vader, mijn moeder bont en blauw sloeg.. Ik zat op de bank en keek door het raam wat er gebeurde.. Mijn stiefvader zat met ons in de woonkamer, en deed niks.
Hij bleef gewoon zitten en keek er na hoe mijn moeder bont en blauw werd geslagen.

Waarom deed mijn stiefvader niks?
Dat vroeg ik me toen heel erg af, waarom laat hij dat toe?
Jaren later weet ik wel waarom ,hij niks deed, en het gewoon toe liet.

Door de verhalen van mijn moeder, en wat ik allemaal heb moeten zien, en meemaken als kind, dan voel je je niet echt fijn, als je op 1 of andere dag gedumpt word bij je vader..

Mijn vader had op dat moment wel een vrouw, maar die sprak geen Nederlands, en wilde de taal ook niet leren. Ik moest toen met haar in het Engels communiceren. Ze kwam uit IJsland en ik kon uit haar gezicht zien, dat ze ook niet blij was met mij in huis.. Het communiceren met haar was behoorlijk lastig en ik was uiteindelijk vaak alleen in dat huis.
Mijn vader was iedere dag aan het werk, en kwam pas laat thuis, en zijn vrouw die was altijd weg en als ze er wel was, zat ze aan de wijn..

Ik moest echt alles alleen doen.
Het avond eten was ze er vaak ook niet, en ben toen zelf gaan koken, met de dingen die ik in de koelkast vond..
Ook met de was om mijn kleding te wassen, moest ik zelf doen, want ze wilde mijn was niet doen..
Zo kwam ze op een avond thuis en hoorde ze de wasmachine en zette die uit en gooide mijn was helemaal zeiknat op mijn bed..

Mijn hamster was na 2 weken dat ik daar woonde dood gegaan en ik kocht een andere knaagdiertje, zodat ik me niet echt alleen voelde en kocht een rat.. een vrouwtje..
Wat bleek, de rat was zwanger geworden in de winkel, waar ik haar had gekocht en toen had ik er nog 6 bij.. Leuk dat was het wel,maar mijn vader zijn vrouw was er niet zo blij mee..
Ik hield het de eerste paar dagen stil, alleen dat kon je niet lang verbergen, omdat ze ook geluid maakte,, ze dreigde toen dat ze ze door de wc te spoelen Ik moest ze dus wegdoen.. :(
Ik gaf aan dat ze niet zo snel bij de moeder weg kunnen, dus dat ze voorlopig wel hier moeten blijven. Uiteindelijk konden ze nog wel even blijven, maar ik moest wel iemand regelen waar ze heen konden. Gelukkig wist ik een vriendin die zelf ook altijd ratten had, en die wilde dat wel overnemen.
Uiteindelijk zijn ze naar een dierenwinkel gegaan en zijn z weer verkocht en naar andere mensen gegaan...
Moeder rat bleef uiteindelijk bij mijn moeder, die heeft toen wel voor haar gezorgd.

Na een aantal weken in huis bij mijn vader, ging het gewoon niet goed..
Ik had vanwege de verhalen van mijn moeder er geen goed gevoel over..

Mijn vader gaf wel aan dat mijn vader toen nog steeds verliefd was op mijn moeder, en toen ik dat hoorde van mijn vader, dacht ik altijd van ja ja, zal wel..
En ik vertelde dat een keer tegen mijn moeder, dat hij dat aangaf, en ging daarbij kokhalzen..
Ik geloofde op dat moment mijn vader niet, vanwege hoeveel ik heb moeten zien, toen ik klein was, en de verhalen van mijn moeder.

Nu jaren later baalde ik dat ik nooit verder heb gevraagd aan mijn vader,en waarom heeft mijn vader toen niet zijn verhaal tegen mij verteld.
Ik was ondertussen 17 toen geworden, dus hij had best zijn verhaal kunnen vertellen,  maar hij heeft waarschijnlijk gedacht dat ik het toch niet zou geloven..

Mijn vader had toen de kans, toen ik er was, om zijn verhaal tegen mij te vertellen..

Was ik nog te jong om de waarheid toen te horen?
Of zou mijn vader denken dat ik hem niet zou geloven?

Hoe mijn jeugd was, bij mijn moeder, denk wel dat ik mijn vader toen wel zou geloven..

Ik had graag de waarheid toen al willen weten, want dat was me veel ellende bespaart in mijn leven.
Ik zou dan een veel beter leven hebben gehad, en ik zou nooit meer terug gegaan zijn, naar mijn geboorteplaats, waar ik nu woon.
Ik had dan de rest van mijn leven in Den Haag willen blijven denk ik..

Jaren gaan ondertussen voorbij, en het contact is weer jaren weg met mijn vader..
Januari 2014, mijn vader zoekt contact...

23 januari 2014 was de dag dat ik naar Den Haag ging om het verhaal van mijn vader te horen.
Het verhaal dat mijn even op zijn kop heeft gezet..

Het is nu 3 jaar geleden dat ik dus mijn vader terug heb..

23 januari een dag dat ik mijn moeder zus en broertje kwijt ben..
3 jaar dat ik voor hun niet meer besta...

Blog over de dag dat ik achter de waarheid kwam Donderdag 23 januari 2014
Blog over 1 jaar later na de waarheid : 1 jaar later
Blog 2 jaar na de waarheid : 2 jaar later
Blog 1 jaar voordat ik achter de waarheid kwam van mijn ouders : 23 januari 2013

23 januari is een dag, dat ik over ouderverstoting te weten kwam, en dat ik daarmee te maken kreeg als kind zijnde.
Helaas komen vele kinderen die dit meemaken, niet hierachter, en zullen ze hun hele leven 1 ouder moeten missen.


Mijn leven is geen pretje geweest, en nog steeds, iedere dag heb ik hier nog veel last van..
Het vele somber zijn is er 1 van...
Jarenlang vechtend tegen de vele depressies is echt geen pretje..
Dit had allemaal voorkomen kunnen worden als mijn moeder, onze vader in onze jeugd had gelaten..
Waarom moest mijn moeder dit doen?

Mijn moeder heeft mijn leven verziekt en verpest!












dinsdag 17 januari 2017

Het depressie gala

Ik wist al een tijdje af van de depressiegala in Amsterdam, en op de site zag ik de kosten, en daar zag ik dat de gala helaas niet voor mij te betalen was.
Ik baalde flink want ik wilde er erg graag heen..
Zondagavond kwam ik toevallig een tweet tegen van Esther van Fenema dat er 2 gratis kaartjes werden verloot..
Ik dacht meteen, die kans moet ik nemen, en de volgende ochtend keek ik op telefoon en zag dat ik 1 van de gelukkige was, die 1 vrijkaartje kreeg voor de depressiegala..
Ik was zo blij..
Toch nog aanwezig kunnen zijn..
Ben Esther dankbaar dat ik aanwezig mocht zijn bij het gala..









Rond half 8 was ik bij het Amsterdam theater..
Was nog wel even zoeken, nadat ik de bus uit stapte, want ik ben totaal niet bekend in Amsterdam..
Ik zag een aantal mensen iets voor mij lopen en die ben ik maar gaan volgen, want ik had het gevoel dat die ook naar het theater gingen, en dat bleek ook zo te zijn gelukkig..

Ik zat eerst bijna helemaal achteraan, en waren naast mij 2 zussen van elkaar en daar raakte ik mee aan de praat.. Later kwam er iemand naar ons toe of we een stuk naar voren willen om te gaan zitten, dus dat was wel fijn, zo hadden we beter zicht.

De mensen die over de depressies aan het vertellen waren, was zo herkenbaar..

Ik krijg namelijk vaak te horen dat het tussen mijn oren zit, dat ik somber ben en dat ik maar een schop onder mijn kont moet krijgen.. Deze woorden kreeg ik van mijn eigen moeder te horen, en ook mijn zus gaf dit vaak aan..

Ik kreeg ook te horen van mijn moeder dat ik mijn broertje maar als voorbeeld moest zien omdat hij een kleine periode depressief is geweest, en er zelf uit is gekomen..
Is het bij hem vastgesteld? nee dus dan kan ze niet weten of hij ook depressief was..

Ik vecht al sinds 2002 tegen de vele depressies, toen is het vastgesteld, maar voordat het werd vastgesteld, was ik al langere tijd al vaak somber..

Ik had graag vrolijk door het leven willen gaan, en net als ieder ander willen zijn...
Ik haat het om zo somber door het leven te moeten..
Ben dat ook behoorlijk zat..
Ik was al zover dat ik besloot afgelopen jaar, me bij een kliniek te hebben aangemeld om euthanasie te krijgen, dat werd afgekeurd, maar ik vraag me af nu ik al heel wat jaren zo somber door het leven te moeten, wanneer is het genoeg? Want dit punt heb ik al bereikt..
In mijn vorige blog over hoe nu verder geef ik aan dat ik nu ook ineens heel veel hulp krijg..
Zo ben ik nu aangemeld voor een cursus dat ik sterker in mijn schoenen kom te staan en word ik aangemeld voor een maatjesproject, omdat ik erg eenzaam ben, en vaak alleen ben en zo..
Vele mensen hebben echt geen idee hoe het is als mensen somber door het leven gaan.

Ik ben blij dat ik er gisteravond bij was, en ik hoop dat vele mensen volgende week het depressiegala op tv gaan kijken..
Ik hoop ook dat mijn moeder en zus dit zullen zien, en da eens beter nadenken over wat ze mij jarenlang hebben aangegeven dat ik een schop onder mijn kont nodig heb ect..
Hun weten totaal niet hoe het is om somber door het leven te moeten

Gisteravond veel herkenning in de verhalen, en zo zie je maar je staat er niet alleen voor...

Aankomende maandag 23 januari op NPO1 om 22.00

Tips om ook te lezen hoe ook mijn depressie is ontstaan:
Jarenlang depressief
Hoe nu verder?
Kind van  ouderverstoting
Levenslang 
Dag van bewustwording


Lees tip: Hoe mijn depressie tot stand is gekomen



donderdag 12 januari 2017

Hoe nu verder?

Afgelopen vrijdag was het de dag dat mijn moeder jarig was..
Ik wilde graag s avonds langs gaan, want vele familie is er dan vaak, en dan had ik de kans om iedereen even te vertellen wat mijn moeder heeft aangericht..
Dat was mijn plan,omdat mijn moeder mij jarenlang heeft zwart gemaakt heeft bij hun, en hun ook recht hebben op de waarheid, en ook dat de verhalen wat ze verteld heeft over mijn vader ook gelogen zijn.. Ik vond het altijd vreselijk op mijn moeder haar verjaardag, omdat de familie altijd mij raar aankeek, alsof ik echt gestoord zou zijn, en dat wil ik recht zetten..
Want wat voor ouder ben je als je je eigen kind dit aandoet!!

Helaas was mijn energie s avond op, na mijn werk, na ja op het werk was ik al moe, en zat alleen maar te gapen op het werk..
Die ouderen gaven aan dat ik maar vroeg naar bed moest gaan, tjaa, ik slaap al genoeg, dus dat is het probleem niet..
Ik baalde flink dat ik s avonds niet meer naar mijn moeder haar huis was gegaan..
Zou ze mij binnen laten?
Dat vraag ik me ook best af..
Ik had het al helemaal in mijn hoofd wat ik zou zeggen..
Ik had ook het gevoel dat het flink uit de hand zou lopen. en dat ze mij uit huis zouden zetten, of nog erger de politie zouden bellen, om mij uit huis daar te zetten bij mijn moeder, want mijn boosheid is behoorlijk, dus ik zou dan flink tekeer zijn gegaan..

Niet dat ik agressief ben, want ik ben heel rustig persoon, maar als ik eenmaal boos ben, kan ik dat wel flink laten merken...

Ik wil een keer langs bij mijn moeder, en haar eens flink laten weten, wat voor ellende dit heeft veroorzaakt, want mijn brieven daar krijg ik geen antwoord op!

Heb de afgelopen jaren wel wat brieven verstuurd!
Nooit antwoord gehad, en zal dat ook niet op die manier krijgen, dus zou ik langs moeten gaan!

Ik sta nu wel wat sterker in mijn schoenen, en wil graag mijn moeder erop aanspreken..
Er komt een dag dat ik dat ga doen!!

Vandaag op zich wel een goede dag gehad
Iedere dag is echt weer anders..
De ene dag zit je goed in je vel, en de andere dag weer niet en soms veranderd het ook op de dag zelf..

Vandaag heb ik weer eens een kleurtje in mijn haar gedaan, omdat ik dat blonde wel weer zat was


De laatste tijd denk ik veel na over hoe het leven verder moet gaan, en wat ik zou willen doen in dit leven...
Hoe mijn leven was en hoe het eigenlijk nog steeds gaat is dat bagger..

De laatste maanden erg somber en depressief..
Was het ook zat dat ik al jaren zo somber door het leven moet,
En dat gevoel heb ik nog steeds..
Na alles wat je mee maakt en alleen maar negatieve dingen, waar je tegen moet strijden..


Strijd was op, echt helemaal op!
Het was voor mij klaar..
Instanties  waren het er niet mee eens, en ik krijg nu veel hulp aan allerlei kanten..
Ik krijg een cursus dat ik wat sterker in mijn schoenen kom staan in het leven en word aangemeld bij de wijkteam voor een maatjes project..

Hoe het nu allemaal verder zal gaan, geen idee..

Ik weet niet of dit zal slagen, wat ze allemaal van plan zijn..



woensdag 4 januari 2017

En dan zitten we in het jaar 2017

En dan is het weer januari..
januari is altijd een rot maand
Een maand met vele herinneringen
Vele herinneringen komen ieder jaar weer terug..
Datums die je liever overslaat, maar helaas dat gaat niet..
Deze maand is het ook 3 jaar dat ik achter de waarheid kwam van de leugens van mijn moeder..
En ook is januari de maand dat mijn moeder mij op 16 jarige leeftijd het huis uit gooide..
Ik ben altijd weer wat vrolijker als het maart/april is..
De winter is altijd een nare tijd, voor vele mensen ook..
Denk ook  dat ik een winterdepressie elk jaar heb..
De wintermaanden zijn altijd erger dan andere tijden van het jaar..
Dan heb ik ook wel periodes, maar die zijn minder..
Mijn depressies snap ik afentoe ook niet helemaal..
Vaak ben ik somber, en soms heb ik een dag ertussen dat ik soort opleving heb, maar vaak is dat de volgende dag weer weg en is mijn energie weer snel op..
Met zo een opleving, zoals begin december wilde ik een kerstboom, en dat moest die dag, toen wilde ik dat namelijk en dan moet het meteen.. en dan de volgende dag zit ik weer somber te zijn..
Wanneer mijn volgende opleving is weet ik niet..
Ik weet wel dat de laatste tijd dat echt niet veel is, dat ik van dit soort acties heb van die oplevingen.
Een opleving is fijn, want dan heb ik wat meer energie dan de andere dagen..
Met zo een opleving kan ik wat meer doen dan normaal..


Ik hoop dat dit jaar mijn rust komt
Rust in mijn leven!
Zonder strijd in het leven
Want alle strijd is ondertussen genoeg geweest..


















woensdag 28 december 2016

En weer een jaar voorbij..

Kleine Didi
foto van een schoolreisje
1990/91
De kerstdagen zijn gelukkig voorbij..
Nu nog oud en nieuw, dan is het einde van 2016..
Weer een jaar vol strijd en ellende voorbij..
Je gaat nadenken over de komende jaren..
Hoe je je toekomst zou willen hebben
Met werk en een gezinnetje, dat was wat ik graag zou willen, net als ieder ander..
Sinds een paar weken heb ik contact met oud klasgenootjes van mijn basisschool..
De meeste hebben ondertussen een gezin en kinderen..
En allemaal hebben ze een goeie baan en dan kom ik, ik heb niks bereikt door de ellende wat de vechtscheiding heeft veroorzaakt..
Zoveel ellende in mijn jeugd daardoor, en in examenjaar door mijn moeder uit huis gegooid..
En dan raak je depressief.. na ja het was in 2002 vast gesteld, maar doordat ik nu contact heb met oude klasgenootjes, krijg je ook weer veel foto's te zien..
Sommige foto's waar ik op sta, zie je al een somber gezicht.. en sommige zijn ook leuk o te zien, want ik kan niet herinneren dat mijn moeder alle foto's heeft bewaard, zowiezo een aantal klassenfoto's niet waar ik echt behoorlijk somber op kijk....
Ik schrok er wel van, dat ik op schoolfoto's al zo een blik in mijn ogen had.  Ik vraag me af waarom er toen geen hulp is gezocht..
Een klassenfoto uit 1996, toen was ik 11 jaar oud, daar was het echt behoorlijk te zien, misschien als ik toen medicatie al zou hebben gehad, misschien had ik dan een iets beter leven gehad dan ik nu allemaal heb moeten meemaken..


Zoveel jaren verder, en vele depressies verder, en vele strijd en dan achter de waarheid moeten komen van mijn ouders.. en nu wetend dat alle ellende voorkomen had kunnen worden als mijn moeder gewoon onze vader niet had ontnomen..   en dat gewoon onze vader een bezoekregeling kon hebben met ons..
Hoe kan een ouder zoiets doen, hun eigen kinderen zoveel psychische schade veroorzaken door eerst een ouder te ontnemen bij eigen kinderen, en dan nog eens psychisch mishandelen, en  een ouder verstoten bij een kind heet ook kindermishandeling, waarom laten instanties dit toe!!
Ik hoop dat instanties dit eens goed aanpakken als een ouder, de andere ouder verstoten bij hun kind, vanwege een vechtscheiding..


Nog 3 dagen, dan begint 2017..
Ik weet niet wat ik moet verwachten van dit jaar, want een fulltime baan,gaat het nog niet worden en een gezinnetje zal ook niet komen, vanwege dat als ik een kind zou nemen, het vele kans heeft om ook depressief te worden.
Ik heb ook gekeken om een kind te adopteren uit het buitenland, maar daar zijn ook vele regels bij , want je mag geen psychische ziektes hebben en je moet getrouwd zijn, dus dat zal het ook niet worden.. zoveel regels om een kind te adopteren.. pfff ik snap het wel, maar baal er wel van, want ik zie het niet zitten om alleen oud te moeten worden, en dan ook geen kleinkinderen uiteindelijk, dus oma worden ooit, zal ook nooit gebeuren..
En dan nog die ellende met die bewindvoering, die strijd tegen hun, want dat ben ik aardig zat aan het raken, hoe hun je leven kunnen bepalen, en je ook nog eens gaan korten vanaf volgende maand..
Zo krijg ik geen reiskosten meer, om naar mijn vader te gaan..
Zie mijn blog slechte bewindvoerders

Ik ben de laatste maanden erg moe,
Moe van alle strijd in mijn leven..
Moe van alle onrecht, wat het rechtssysteem in Nederland je kunt aandoen..
Het rechtssysteem hier is echt bagger...

Ik heb veel aangevochten tegen de onrecht afgelopen jaren..
Zo met zorginstellingen die pgb fraude plegen, en die gewoon jaren door kunnen gaan en gewoon vrijuit gaan..
En dan bewindvoerders, die fouten maken, en je als cliënt wel verantwoordelijk bent en niet de bewindvoerders, en je zelf geen rechten hebt in wat de bewindvoerder doet, dus fouten die ze maken draai je zelf voor op..


En dan nog de vechtscheiding van mijn ouders, dat instanties ,dat gewoon in de hand houden, en kinderen juist vernielen, om de ene ouder te ontnemen
En hierdoor vele psychische klachten krijgen, levenslang


Hoe kan een instantie zo mee werken met een ouder die zich als slachtoffer laat zien, en eigenlijk de dader is van het veroorzaken, en de andere ouder totaal niet gelooft word, en ook niet eens naar geluisterd word..

Ik heb nu bijna 3 jaar mijn vader terug, maar om eerlijk te zijn, kennen we elkaar nu nog steeds niet en de band met mijn vader, is ook niet helemaal zoals ik het had gehoopt.

Er speelt iets op dit moment waar ik veel vragen bij heb..
Hier zal ik later over gaan schrijven, want ik weet even niet wat ik er van moet denken..

2017 wat zal dat gaan doen...
Word ik gelukkig en krijg ik eindelijk een keer wat rust?

Ik ben ondertussen echt wel toe aan rust
Rust in mijn leven, dat zou heel fijn zijn...

In ieder geval in februari een reünie van mijn oude klas, dat is wel leuk na 18 jaar elkaar weer te zien..






zaterdag 10 december 2016

kerst 2016

Nog een kleine 3 weken, dan is 2016 weer een feit..



Altijd heb ik echt een hekel aan de feestdagen..
Vaak zat ik ook altijd alleen met de feestdagen, dus dan is er gewoon niks aan.
Dan hoop je altijd dat de feestdagen weer snel voorbij zijn.
Vorig jaar had ik voor het eerst kerst gevierd met mijn vader..
Vorig jaar wilde ik dan ook een kerstboom met versiering hebben, alleen bewindvoering waar ik onder sta, wilde niet mee werken hieraan, en zowiezo extra geld met de feestdagen krijg je niet, dit jaar ook helemaal niks.

Vorig jaar twitterde ik een tweet en die werd zoveel geretweet, en overal door het land kreeg ik wel wat opgestuurd. Dit was zo mooi om te zien, dat er zoveel mensen waren die mij wilde helpen, om een kerstboom met versiering te krijgen..



Vorig jaar was namelijk de eerste keer dat ik kerst met mijn vader ging vieren, dus dat was ook vreemd, want in mijn hele leven had ik dat nog nooit samen gevierd.
Mijn blog daarover is te lezen via : kerst 2015

Dit jaar vier ik kerst bij mijn vader in huis, dus ben benieuwd hoe het daar gaat verlopen in Den Haag.

Afgelopen dinsdag besloot ik ook ineens toch een kerstboom in huis te zetten.
Ik werd wakker, en dacht ja dat gaan ik doen vandaag..
S'middags naar de praxis gefietst, en dacht dat ik wel de kerstboom achterop de fiets zou krijgen, maar de kerstboom was best zwaar, dus ik zag al snel dat dat niet haalbaar zou zijn.
Ik baalde toen flink dat ik gewoon geen auto had, want dat gaat een stuk makkelijker.
In de winkel had ik meteen op mijn Facebook een bericht geplaatst of er iemand in de buurt tijd had om mij te helpen om de boom bij mij thuis te krijgen.. Helaas kreeg ik geen reactie en besloot ik mensen te Appen of die konden helpen.. Gelukkig was er iemand die mij wel kon helpen, en die kwam rond 5 uur, en een uur later had ik de boom thuis in huis.
Daarna de boom samen versierd, want versiering had ik nog natuurlijk van vorig jaar. wat ik nog kon gebruiken.

Vandaag nog een paar lampjes erbij gekocht en de boom is nu echt klaar.
De boom staat wel beetje scheef, maar omvallen zal niet gebeuren..  hoop ik :)
De katten vinden de boom namelijk ook weer interessant..



Ben wel weer blij als de feestdagen weer voorbij zijn..




donderdag 8 december 2016

De afgelopen 5 jaar deel 3

De afgelopen 5 jaar deel 3

(de waarheid van de vechtscheiding van mijn ouders)

Ik dacht eindelijk rust te hebben in mijn leven..
Begin januari 2014, zocht mijn vader contact.
Mijn vader had mij gevonden via YouTube, en hij had mijn blog gevonden, waar ik in het begin bijna iedere dag wel een blog schreef, over de situatie van begeleid wonen projecten die mij en vele andere hebben opgelicht.
Mijn vader reageerde op een paar filmpjes die ik op YouTube had geplaatst van de katten.
In het begin reageerde ik er niet op, maar toen ik een bericht zag met zijn telefoonnummer erop en die van zijn vriendin, toen had ik een sms gestuurd dat het niet zo slim is om je telefoon nummer zo online te zetten. Binnen 1 minuut ging mijn telefoon natuurlijk af.  Dat was de dag dat mijn moeder ook jarig was, dat was de eerste gesprek weer met mijn vader sinds jaren. Die dag zaten we lang aan de telefoon te bellen en ook een vraag was of ik niet naar mijn moeder haar verjaardag moest, ik zeg nee, niet op de dag zelf,want de hele familie is naar tegen mij en heb toen wat dingen aangegeven. Mijn vader gaf wel aan dat hij wel een aantal wist, wie zo waren ja..
En vroeg over het contact met mijn broertje en zus, dat was toen al helaas heel weinig en hierbij ook verteld waar het aanlag.. Ik vertelde hoe mijn jeugd was, bij mijn moeder en hoe ik behandeld was door haar..
Een paar dagen later was ik naar mijn moeder gegaan, voor haar verjaardag, want ik had haar belooft een andere dag te komen. Ik kocht nog een grote plant voor in huis. Mijn moeder had gehoord, dat ik weer contact met mijn vader had, en toen keek ze me op een hele rare manier aan, alsof ik toen achter de waarheid was gekomen, maar dat was toen nog niet zo..
Die blik van haar op dat moment vergeet ik echt niet meer, zo had ze mij nog nooit aangekeken..
Ik was toen nog niet achter de waarheid gekomen, dat gebeurde een paar dagen later pas.
Ik had bijna iedere dag wel contact met mijn vader, hij was blij dat hij 1 kind weer terug had.
Ik vond het het best lastig dat mijn vader elke dag belde, en ik terug dacht aan het verleden, hoe dat was en dat we dus bang werden gemaakt voor onze vader, dat ik het toch niet prettig vond dat ik contact met mijn vader had, en dat had ik hem toen ook gemaild. Het was een aantal dagen toen stil.
En toen kwam er een mail van mijn vader binnen..
Een mail waar mijn leven op zijn kop stond.

Het was op een woensdagmiddag 22 januari 2014.
Ik was erg moe die dag en was op bed gaan liggen, toen die mail binnen kwam.
Ik las het, maar het drong niet echt tot me door, doordat ik erg moe was, en ook snel daarna in slaap viel. Na een paar uurtjes werd ik wakker, en toen las is de mail nog eens, en toen kwam het besef dat mijn moeder ons jarenlang heeft gehersenspoeld over onze vader.
De volgende dag ben ik naar Den Haag gegaan, waar mijn vader woont.
Onderweg in de trein, ga je van alles denken waarom mijn moeder ons jarenlang heeft voorgelogen
En is het waar wat mijn vader gaat zeggen, maar mijn vader gaf ook aan bewijs te hebben, dat mijn moeder ons jarenlang heeft voorgelogen.

Mijn moeder gaf altijd aan dat mijn vader zwaar agressief was en dat hij ons zou willen vermoorden, Ik zag al meteen dat mijn vader zo een rustige man is, die totaal niet agressief overkomt..
We hebben echt toen veel gepraat en ik zag echt dat mijn vader de waarheid vertelde.
Ook hoe mijn jeugd er na was, hoe mijn moeder mij behandelde geloof ik ook echt dat mijn moeder een naar persoon was, die dit op haar geweten heeft, om onze vader te ontnemen. Een echte narcist is mijn normale moeder zou dit nooit doen.. Die zou als je zou gaan scheiden, gewoon ook de vader bij kinderen houden. Een narcist is echt uit om nog meer kwaad te uiten naar de andere ex, en die gunt ze dan niks meer.. Zelfs zijn eigen biologische kinderen gunnen ze je dan niet meer..
Mijn vader heeft echt veel geleden, dat hij ons niet meer te zien kreeg.
Wij wisten niet beter, en dachten al die jaren dat onze vader echt heel slecht was, dus je verwacht niet dat een ouder leugens tegen eigen kind gaat vertellen over hun biologische vader,,
En toen kwam mijn verjaardag. Mijn moeder was er achter gekomen dat ik achter de waarheid was gekomen, en ik merkte dat ze mij zelfs had verwijderd van Facebook.. Ze had ook na mij toe kunnen komen en haar verhaal kunnen doen, van waarom ze dit heeft gedaan, waarom ze loog over onze vader. Maar nee hoor dat heeft ze niet gedaan.. Ik denk dat mijn moeder had gehoopt dat de waarheid nooit naar boven zou komen, wat helaas wel vaak zo is, dat kinderen die dit ook meemaken, nooit achter de echte waarheid komen.. waardoor vele verstoten ouders nooit hun  biologische kinderen meer te zien zullen krijgen.

In april 2014 liep ik in de winkelstraat en mijn moeder liep met een vriendin van haar zo langs me heen alsof ik niet bestond meer voor haar, en ze liep ook echt als van die tienermeisjes, arm in arm, van kijk ons eens.. zo liepen ze erbij..Ik kon wel op dat moment door de grond zakken van verdriet..

september 2014 zat ik aan de eettafel achter mijn laptop, en in mijn ooghoek zag ik een hele tijd een vrouw staan, buiten aan de overkant.. na een paar minuten keek ik weer en zag ik haar nog staan en ben naar het raam gelopen.
Toen zag ik dat het mijn moeder bleek te zijn..
Waarschijnlijk wilde ze toch haar verhaal doen of zo.
Geen idee wat haar bedoeling was.
Toen ze zag dat ik haar zag, ging ze weg, verder de straat in waar ik op uitkijk als ik door het raam kijk. Iets verder op stopte ze weer en bleef ze weer staan en ik deed nog in gebarentaal van kom dan \, dan gaan we praten, maar uiteindelijk fietste ze toch helemaal weg.
Had mijn moeder spijt?
Wat kwam ze doen?
Dit vraag ik me nog wel eens af.

Mijn vader rouwt nog iedere dag en loopt nog altijd in zwarte kleding..
Het is pijnlijk om dat te zien, dat hij  niet zijn andere kinderen ziet..

Mijn zus en broertje blijven in de leugens geloven van onze moeder..
Ook al heb ik alle bewijs in huis, dat willen ze niet onder ogen zien..

Binnenkort deel 4 hierover..

zondag 4 december 2016

Hoe voorkom je een vechtscheiding, en wat is de schade op een kind hierdoor

Hoe kun je echt een kind helpen, waar de ouders in een vechtscheiding belanden..
Ik zelf ben ook een kind van een vechtscheiding en ik ben nooit in gesprek geweest met jeugdzorg, raad van kinderbescherming en rechters..
Mijn zus hebben ze wel gesproken, die was iets ouder dan mij en mijn broertje.
Mijn zus moest dingen van mijn moeder zeggen, dat staat duidelijk in de papieren die ik heb ontvangen van de raad van kinderbescherming..
Tekst van "dat moest ik toch van jou zeggen"
Dit staat dus letterlijk in de papieren van de inzage die ik in 2014 heb opgevraagd..
Mijn zus is dus heel erg omgepraat door mijn moeder..
Mijn broertje en ik zijn daar in tegen nooit gesproken, als dat wel het geval zou zijn geweest, dan hadden ze al wel door dat er iets niet in de haak zou zijn geweest, want in de papieren van 1994 (mijn zus was toen 13) is ook te lezen dat mijn zus en mijn moeder heel veel aan het giechelen waren over de situatie en bepaalde dingen moest mijn zus dus zeggen.. zoals dat onze achternaam 'de Vries'heel moeilijk is om te zeggen, en Hendriks een makkelijkere naam was om uit te spreken.. Een paar jaar geleden vertelde mijn moeder dat ze er zoveel voor heeft gedaan om onze achternaam te wijzigen.. En in de papieren word aangegeven dat de kinderen dit zouden willen.. Nee dat is niet zo, mijn moeder wilde dat!
Ze was er zelfs boos over dat onze vader er achter was gekomen dat onze achternaam veranderd zou worden, dat hij daar helemaal geen zeggenschap in zou hebben..
Ze is echt niet goed in haar hoofd, dit is toch duidelijk dat onze moeder dit wilde en niet wij!
En de kinderbescherming is ook akkoord gegaan dus met deze naamswijziging...
Mijn vader ging helemaal niet akkoord, maar heeft als vader zijnde totaal geen rechten meer als ouders gaan scheiden..
Instanties hadden mij en mijn broertje ook moeten benaderen voor een gesprek..
Ook al zijn de kinderen nog erg jong, je kunt wel met ze praten,  en dat is zekers wel belangrijk..
Mijn moeder deed ook alle gesprekken met de instanties wanneer mijn broertje en ik op school waren en onze stiefvader aan het werk was, die is ook totaal niet gesproken, die hebben ze zelfs nog nooit toen gezien.. Als ze een gesprek met mij en mijn broertje aan waren geweest, had ik zowiezo aangegeven en gezegd dat hij dood was, want dat kregen we te horen, daarom zijn we nooit door de instanties aangesproken, dat had mijn moeder al wel bedacht...
Het is heel belangrijk dat kinderen ook gesprekken kunnen krijgen met een kinderbehartiger, die er voor het kind is..
Dat er iemand mee denkt met het kind, want de schade die je oploopt op psychisch vlak is behoorlijk groot.. je hele leven lang kun je er last van houden.
Instanties zouden ook moeten weten wat belangrijk is voor een kind, zoals opgroeien met beide ouders, ook al zijn de ouders gescheiden.. elke ouder heeft een kind nodig met het opgroeien..
De ene ouder leert dat en de andere ouder weet het andere, om je zo het leven te laten zien, dat jet het aankunt.. als je zonder 1 van de ouders opgroeit, leer je niet alle dingen die je nodig hebt in het leven..
Dit weten de instanties ook, maar instanties zijn niet van die praktijk om kind echt te helpen, nu is er de divorce challenge van het ministerie, alleen nu word de ouderverstoting nog niet aangepakt..
En dit was zo belangrijk dat dit eens aangekaart wordt..Vele verstoten ouders zijn er de dupe van en de kinderen die hebben daar het meeste last van..
Hierdoor heb ik mijn hele leven last van psychische klachten...
Ik heb dus eigenlijk levenslang..
24 oktober heb ik daar een blog over geschreven, die de moeite waard is om te lezen..
Zie link hieronder
Levenslang

Hoe kun je als ouder zo leven, dat je je eigen kinderen psychische leed veroorzaakt..

Daarom is het nu hoog tijd dat ouders in een vechtscheiding te zien krijgen wat de impact is op een kind, op jongere leeftijd en oudere leeftijd..
Zodat ze eens goed nadenken, waar ze mee bezig zijn


woensdag 30 november 2016

Mama deze is voor jou : ik haat je!!

Deze is voor jou!!

Hoe kun je niet van je eigen kind houden
Je eigen biologische dochter die uit jou kut is gekomen..
Hoe kun je zo je biologische dochter achterlijk maken naar je eigen familie, en zelfs mensen in de omgeving..
Hoe kun je je eigen kind zoveel verdriet aandoen..
Hoe kun je je eigen kind zoveel pijn aan doen..
Je eigen biologische kind psychische veel ellende aanbrengen..

Door jou ben ik flink depressief geraakt
Ik strijd meer dan de helft van mijn leven al tegen de rot depressies!
Ik zit nu weer in een zware depressie en dit is de laatste keer dat ik er tegen vecht!!
Het strijden is op zijn eind!

Volgende week krijg ik een andere anti depressiva en ga ik het gevecht tegen de depressie nog voor de laatste keer aan!!
Ik was er al eigenlijk helemaal klaar mee, maar ik heb belooft om nog 1 keer deze strijd te gaan doen..

Dat je zo kunt leven, je eigen dochter zo vernielt te hebben
Weet je nog dat je me zo voorbij liep op straat alsof ik niks was!!
Dat moment was echt heel pijnlijk voor mij, dat moment kon ik wel op de grond zakken op straat van verdriet..

En hoe heb je dat kunnen doen, onze vader ontnomen in onze jeugd..

Ik hoop dat je in je volgende leven, net zo een kut leven krijgt als mij ,en ook niet geliefd in je volgend leven!

Ik hoop dat je de waarheid eens gaat vertellen tegen mijn zus en mijn broertje, dat verdienen ze!!



zondag 27 november 2016

De afgelopen 5 jaar deel 2

De afgelopen 5 jaar deel 2

Juli 2012 kreeg ik mijn eigen woning..
Ik zie me nog staan ,in een leeg huis en nog alles moeten doen in het huis..
Om me heen kijkend hoe ik het zou doen, en zou willen..
Ik keek om me heen ,en dacht hoe kom ik aan een gezellig sfeertje in mijn huisje..
In het begin, mijn eerste dagen dat ik wat kon doen in mijn huisje, kon ik geen 5 minuten in het huis zijn.. Het voelde niet goed, ik had er totaal geen goed gevoel over..
Ik had het idee, dat dit niet het goede huis was, waar ik zou gaan wonen..
Uiteindelijk kreeg ik gelukkig hulp uit onbekende hoek en werd mijn huisje toch gezellig..

Ik weet niet precies waardoor het kwam, dat ik geen goed gevoel over mijn woning had, maar ik heb ook echt een hekel ondertussen om te moeten verhuizen, want in mijn leven ben ik al te vaak verhuisd, van hot naar her..
Ik ben ondertussen de tel kwijt, hoe vaak ik verhuisd ben..
Ik weet dat ik nu niet meer hoef te verhuizen in mijn leven..

Ondertussen ben ik al een hele tijd bezig om uit bewindvoering te komen, want ik wil dat gewoon zelf doen..
Heb een aantal rechtszaken gehad..
Ik heb helaas te maken gehad met bewindvoerders die er juist er nog meer een zooitje van te maken, vele rekeningen werden gewoon weg niet betaald.
Het ergste is dat ze er gewoon mee weg zijn gekomen, en de ellende is dus alleen maar meer en meer..
Verhalen kun je lezen via blog slechte bewindvoerders

Het is een behoorlijke strijd tegen rechters, want rechters denken dat als je eenmaal onder bewind staat, dat je het nooit meer zelf kunt doen...

Het leven is behoorlijk zwaar als je alleen maar strijd in je leven heb..
Vele onrecht in je leven is geen fijn leven..
Hoeveel onrecht kan een mens aan..

En dan komt het jaar 2014 in beeld....

Een jaar dat mijn leven op zijn kop werd gezet!!

Binnenkort in deel 3 te lezen..





woensdag 23 november 2016

De eerste 3 jaar contact met mijn vader..

Eerste keer dat mijn vader
op mijn verjaardag was.
februari 2014
Bijna 3 jaar geleden heb ik nu mijn vader terug..
3 jaar dat ik dus geen contact meer heb met mijn moeder, maar ja  dat is dan maar zo..
Ik had toch nooit iets aan mijn moeder,
In mijn allereerste brief naar mijn moeder, dat was toen ik was opgenomen in 2009 daarin had ik haar gevraagd waarom ze geen abortus kon doen, toen ik erin zat..
Ik was toen al erg boos over hoe mijn leven was, en waarom ik al die ellende moest meemaken.
Ik was toen nog niet achter de waarheid van de vechtscheiding van mijn ouders.

Hoe je een band opbouwt na ouderverstoting, is ook niet geheel gemakkelijk.
Het communiceren naar elkaar is nog best lastig..
Zo verteld mijn vader niet echt hoe het met hem gaat.
Ik zie aan hem dat hij wat achteruit gaat, maar verder zegt hij niet veel..
Voor mij is dat erg lastig..

Vorig jaar had ik het met mijn vader erover dat ik op internet had gezocht om een operatie aan mijn stem te doen, want die klinkt helaas erg jong..
En voor mij is dat erg vervelend, en ook erg lastig.
Soms word ik door instanties gebeld, en vragen ze of ze mijn vader of moeder mogen spreken, denken ze dat ze nog een heel jong kind aan de telefoon hebben..
Ook heb ik wel eens gehad dat instanties gewoon ophangen als ze iemand horen, die heel jong klinkt, dus dan denken ze dat er een kind opneemt..
Ik had het er met mijn vader over, en die werd toen boos, hij snapt niet dat het voor mij heel vervelend is dat mijn stem zo jong klinkt..
Hij geeft aan je moet juist blij zijn met zo'n jonge stem..

Mijn vader kent mij helaas niet goed genoeg... en dat is erg lastig als je met hem het over dingen wilt hebben wat serieus is.
Zo heb ik dat ook hoe ik over het leven denk, en ik mijn vader dingen aangeef en dan krijg ik ook een reactie waar ik liever niet had gehoopt..

Het is voor mij ook lastig om te vertellen hoe ik me voel aan mijn vader..
Een half jaar geleden was mijn vader hier voor 10 dagen, vanwege zijn kunst schilderen in Wijk aan Zee, toen noemde ik hem wel "pap"net als het jaar ervoor toen hij ook 10 dagen hier was vanwege hetzelfde in Wijk aan Zee..
Als ik mijn vader langere tijd achter elkaar zie, dan noem ik hem wel pap, maar anders niet..

Het is toch best lastig om mijn vader pap te noemen..

Een echte vader dochter band is het helaas niet...










zondag 20 november 2016

De afgelopen 5 jaar

De afgelopen 5 jaar deel 1



Deze maand woon ik alweer 5 jaar in mijn eigen geboorteplaats Beverwijk..
Hiervoor woonde ik 2 jaar in Lelystad..
De tijd is snel gegaan, zo weet ik nog goed dat ik naar Lelystad verhuisde en ik de volgende dag op onderzoek uit ging in Lelystad en het eerste wat er gebeurde was dat er een vogel op mijn hoofd scheet.. Ze zeggen dat dat geluk zou brengen, maar dat was het niet, want ik bleek bij oplichters te wonen, die een begeleid wonen project waren begonnen..
Hier de link van omroep flevoland van 3 september 2013
Stichting OMEI te Lelystad moet sluiten
Ik kan er wel flink boos om worden, hoe zulke mensen kunnen zijn, waarom mensen nog meer in de ellende brengen..





In november 2011 verhuisde ik weer naar Beverwijk en kwam toen bij aquilae te Beverwijk uit..
In Lelystad gaven ze aan dat ik nooit op mezelf zou kunnen wonen, dus ik zocht wat in Beverwijk..
Toen kwam ik dus bij aquilae uit in Beverwijk..
Het  drama met oplichters ging gewoon weer verder, weer oplichters met pgb ..
Ik werd zelfs gedumpt in opslagpand van de instelling, omdat ik ze al snel door had dat deze instelling weer niet deugde en heb toen de media opgezocht, en de andere clienten van de instelling werden allemaal tegen mij opgezet door de directrice, en ook het personeel van aquilae was echt afschuwelijk naar tegen mij, zo werd ik vaak in de kou gezet, elke keer kwamen ze alleen even de kachel uitzetten, was toen winter en lag op dat moment ook sneeuw buiten, dus het was echt koud, en het enige wat ze telkens kwamen doen, de kachel uitzetten.. hulp kreeg ik niet, ik moest zelf overleven.. Ik mocht niks en zelfs mijn eigen was mocht ik niet doen, het was echt verschrikkelijk hoe je daar werd behandeld,en toen moest ik op een dag ineens verhuizen van de directrice.. gesprekken kun je vinden op mijn youtube kanaal. en dan even scrollen naar filmpjes uit 2012, dan kun je ze gewoon vinden :)
Ik had vele gesprekken opgenomen met de directrice en ook hoe ze andere cliënten behandelde nam ik op... niet alles heb ik online gezet, maar de 4 gesprekken die online te vinden zijn, zijn al heftig genoeg...
Online kun je ook veel berichten lezen over de instelling, want het regio krantje nam mijn verhaal wel serieus en stond bijna iedere week toen wel in de krant.
ook het NHD was er veel mee bezig omtrent auquilae, dus er was genoeg publicatie hierover.
Ookal was het geen fijne tijd, soms had ik wel leuke acties, die ik tegen ze uitvoerde..
Toen ze moesten sluiten. had ik bij het winkeltje van hun op de Peperstraat verschillende teksten gezet, zoals deze hieronder, dat iedereen een glaasje wijn kreeg, vanwege de sluiting.. om er een beetje een de lol erin te zien.. moest toch wat .. :)



Zeker toen ze moesten sluiten... en ze dat nog weigerde ook de sluiting, en ging gewoon door..
Ik mocht zelfs mijn verhaal erover vertellen op de radio, was ergens in 2013 bij radio Beverwijk




Hier krantenartikel dat ik gedumpt was door de instelling

In juni 2012 moest de instelling sluiten en dat werd nog geweigerd ook en ze bleef gewoon doorgaan.. Die directrice is echt slecht.. 
Begon daarna weer een nieuwe instelling en ging nog 1,5 jaar door en ook gewoon door met fraude plegen van pgb van cliënten..  
Ik snap zorgkantoor en het CIZ ook niet, die weten al een tijd dat ze frauderen deze instellingen en nog laten ze het gewoon toe.. 

Hier mijn verhaal over hoe zorginstellingen te werk gaan met fraude met pgb, en hoe ze dit kunnen aanpakken, wat ik al jaren aangeef bij zorgkantoor en het CIZ, maar ze doen er helemaal niks mee..
Het kan miljoenen uiteindelijk schelen.. 


Juli 2012 kreeg ik mijn eigen woning, waar ik nu nog steeds woon..

Dit was deel 1 van de afgelopen 5 jaar..

Binnenkort deel 2 te lezen...






Hoe jeugdtrauma's je gezondheid blijven beïnvloeden

Radio 1 over ouderverstoting