Welkom


Welkom op mijn blog..

You can translate my blog in your own language!

Ik schrijf op dit moment over de vechtscheiding wat dat doet met een kind op jonge en op oudere leeftijd.

Een vechtscheiding brengt zoveel ellende met zich mee voor kinderen en daar moet wat aangedaan worden..
De psychische klachten wat een kind krijgt, gun je niet, en dat omdat ouders willen scheiden en de kinderen gebruiken bij een scheiding..

Zo deed mijn moeder dat dus ook, na de scheiding, wilde mijn moeder de zorg voor ons alleen, en wilde dat mijn vader niks meer met ons te maken zou krijgen en ons niet meer te zien kregen..
Mijn vader blijft mijn vader, dat kan ze niet veranderen..
Helaas maakte mijn moeder ons bang voor onze vader, en wij wilde hem niet meer zien..

Op mijn blog is hier over te lezen hoe dit allemaal is verlopen en gegaan, en wat voor schade dit heeft aangericht.
Dit heet ook wel psychische mishandeling!





Ook op mijn blog is te vinden over pgb fraude door zorginstellingen. Ik heb namelijk in 2 zorginstellingen gezeten, waar ze met het pgb van de cliënten fraude pleegde.. en de zorg kreeg je niet.
in de papieren werd ik zieker gemaakt, dan dat ik was.. daar kregen ze dik 4000 euro per maand voor!

Het ergste van die zorginstellingen is dat ze gewoon weer opnieuw beginnen en gewoon weer slachtoffers maken, en ze gewoon vrijuit gaan, en zo verdienen ze miljoenen..

Mijn blog is te vinden via http://didi-de-vries.nl


Afgelopen 19 augustus 2015, heb ik meegewerkt aan een mini documentaire over psychiatrie en euthanasie

Deze minidocumentaire komt online februari 2016

Is een leven een verplichting?



Deze 3 links zijn de moeite waard om te lezen..


Ik ben ook bezig om mijn blog in het Engels te schrijven voor meer publiek..

Het is nog een begin, maar hopelijk komt daar snel verandering in..









zondag 31 juli 2016

Verjaardagen

Over 2,5 week is weer een verjaardag..
Een verjaardag van mijn nichtje..
Ze word dan 5 jaar..

2 weken geleden was mijn zus jarig..
Meestal kreeg ik wel een bericht dat ik ook uitgenodigd was op hun verjaardagen..

Nu ik dus contact heb met mijn vader, is dat helemaal over..
Sindsdien zie ik mijn nichtje niet en haar zoontje van 1 ook niet..

Een cadeautje hoef ik niet te kopen, want die krijgen de kinderen toch niet..
Mijn neefje werd in februari 1 jaar toen had een loopfietsje voor hem.
Ik had dat toen leuk met slingers versierd en bij mijn moeder voor de deur gelegd..
Ik heb totaal geen reactie gehad of een bedankje, dus dit heeft mijn zus voor haar zoontje nooit gehad..

Dus moeite doen, dat hoeft niet...

Het is naar om mijn neefje en nichtje niet te zien.. en zie ze ook niet opgroeien..
Ik moet het doen met foto's die mijn zus op haar facebook plaatst van hun..

Ik maak nu het zelfde mee als mijn vader, die ons niet te zien kreeg..
Ook al zijn het mijn eigen kinderen niet, toch doet het me veel, dat ik ze niet zie..
De laatste keer dat ik mijn nichtje zag is meer dan 3 jaar geleden.
Ik weet nog dat ik weg ging, en mijn nichtje toen 2 jaar oud mij een omhelzing gaf,zo lief was dat,,
Kinderen voelen altijd aan dat het wel bij mij goed zit.

Op mijn oude werk, als overblijfkracht waren de meeste kinderen ook blij met mij..
Bij sommige was ik de liefste overblijf juf die er was.

Ook van een vriendin van mij ging ik met haar kinderen elke speeltuin af..
Bij mij thuis konden ze gewoon hutten bouwen in de woonkamer om in te slapen..

Ik zou echt een hele leuke tante voor de kinderen van mijn zus zijn, maar helaas zien ze dat niet..

Het ergste is nog dat mijn zus foto's maakte met mijn moeder, en haar dochter samen, een foto met mijn broertje en haar dochter samen, maar ik samen met haar dochter, werd niet gemaakt..
Dat deed me nog veel meer..
Ik had het leuk gevonden om ook een foto te hebben met mijn nichtje samen toen ze nog klein was..

Zelfs dat heb ik niet eens!!

Ik vraag me af, of ik ze ooit te zien zal krijgen..


Wat ouderverstoting allemaal kan aanrichten!!
Mijn moeder heeft ons jarenlang gehersenspoeld!
Mijn zus en broertje blijven de leugens geloven!
Ik heb ondertussen bewijs van de leugens!
Mijn zus en broertje willen het niet onder ogen zien!!
Sinds ik mijn vader terug heb, ben ik ook slecht!
Slecht in hun ogen!!
Hierdoor zie ik mijn zus en broertje niet, en ook de kinderen van mijn zus!!












dinsdag 26 juli 2016

De psychische schade door ouderverstoting



Het is nu ondertussen 2,5 jaar dat ik geen contact meer heb met mijn moeder..
Soms heb je van die momenten dat je je toch af vraagt, hoe het met haar gaat en met de rest..
Hoe gaat het met mijn zus en haar kinderen, en hoe gaat het met mijn broertje en misschien heeft hij ondertussen ook wel kinderen.. ik heb echt geen idee..

Ik vraag me de laatste tijd ook veel af, waarom werd ik thuis als zwarte bok gezien door mijn moeder..
Wat heb ik al die jaren toen ik klein was, verkeerd gedaan..
Waarom verzon mijn moeder ziektes bij mij, die ik niet eens heb..
De hele familie van mijn moederskant, zag mij daardoor als zwarte bok..
Mijn moeder gaf aan toen ik een jaar of 10 was, dat ze niet wisten hoe ze met mij om zouden moeten gaan..
Zo anders ben ik niet.
Ik was net als een ander in het gezin. Zelfs tegen mijn zus heeft mijn moeder haar aangepraat dat ik autistisch zou zijn.. wat ik helemaal niet heb.. Waarom doet een moeder dat?
Als mijn moeder mij toch als zwarte bok zag, waarom bracht ze me toen ik klein was niet naar mijn vader? of familie van mijn vader?
Had mijn moeder dat maar gedaan dan was ik nu gewoon gelukkig, en had ik ondertussen ook een gezinnetje en een goeie baan!

De laatste weken, denk ik veel na, na over de toekomst..
Een toekomst zonder eigen kinderen.. :(
Ik vecht al flink wat jaren ondertussen tegen verschillende depressies..
De laatste weken ben ik helaas ook erg somber, en heb vele huilbuien, die komen en gaan.
Begin er echt wel klaar mee te raken met jaren depressies te hebben..
Veel kans dat als ik een kind op de wereld zet, dat het veel kan heeft dat het ook depressief zal gaan worden..
Uit mijn ervaring, zo een persoon wil je echt niet op de wereld zetten.
Depressief zijn is echt een hel..
Dat gun je niemand!
Ik heb altijd wel een kinderwens gehad, maar de laatste tijd denk ik daar echt anders om,vanwege dat  een kind op deze wereld zet, dat het ook depressief zal gaan worden.. Veel kans werd mij verteld vorige week, waar ik al heel bang voor was..

Doordat mijn moeder ,mijn vader heeft ontnomen met leugens, en daardoor mijn leven leef met psychische klachten, en nu dus ook dat ik mijn kinderwens moet laten varen..

Ik heb ook veel woede in me zitten, tegen over mijn moeder.
Ik weet ook niet wat ik doe, als ik haar tegen kom!













zondag 1 mei 2016

Dag van bewustwording ouderverstoting

Afgelopen maandag (25 april) was het de internationale dag bewustwording van ouderverstoting!
Wereldwijd word hier aandacht voor gevraagd, vanwege de ernstige vorm van kindermishandeling.
Helaas hier in Nederland zien we helaas niks daarvan..
Nederland is hier totaal niet mee bezig, omdat dit niet bekend is.
Ook in de dsm staat dit niet vandaar dat psychologen en psychiaters weg kijken met dit probleem, omdat het niet in het boek staat, dus dan bestaat dit volgens hun niet..
De hulpverlening kunnen je dan ook niet helpen, met de psychische schade hiervan.
Daarom is het ook tijd dat het probleem bekend gaat worden, en ook in de dsm terecht komt.
Er is sinds kort nu wel een training te volgen bij Erna Janssen die een korte training geeft om ouderverstoting te herkennen.
Een aantal hulpverleners hebben de training al gevolgd, maar het zou fijn zijn, als er meer hulpverleners deze training ook zouden volgen.

De schade wat dit veroorzaakt is behoorlijk..

Door ouderverstoting verliezen duizenden kinderen per jaar een van de ouders, vaak zijn dat de vaders, maar helaas komt het ook steeds meer voor dat kinderen hun moeder gaan verliezen door ouderverstoting.

Ik ben 1 van de vele kinderen die dit hebben mee moeten maken..
Ik was een meisje van 3 toen mijn ouders in een vechtscheiding terecht kwamen.
Helaas vond mijn moeder het nodig om onze vader uit onze jeugd te halen, en maakte ons bang voor onze vader, zodat we hem niet meer wilde zien.
Als we onze vader zagen, rende we weg voor hem. en als onze vader voor de deur stond, verstopte we ons in huis.
Mijn moeder kreeg hierdoor haar zin..
De kinderen wilde hun biologische vader ook niet meer zien..
Mijn biologische vader wilde ook de zorg voor zijn kinderen..
Das logisch,, helaas hadden wij dat inzicht niet toen we nog kinderen waren..
Je gelooft natuurlijk de verhalen van de ene ouder, dat de andere ouder slecht is..
Je denkt er ook niet bij na dat de andere ouder zijn kinderen niet meer te zien krijgt..
Hier sta je als kind niet bij stil..
Als kind geloof je dus volkomen de andere ouder..
Alles wat de andere ouder zegt over de verstoten ouder klopt volgens jou..
Je gaat als kind gewoon door met je leven, zonder je biologische verstoten ouder..
Je mist je biologische ouder toch niet, want die verhalen die je verteld zijn, blijven de hele tijd in je geheugen.
Niet wetende dat je verstoten ouder je jarenlang mist en vecht om je te kunnen zien en vasthouden.
Verjaardagen en feestdagen die ze niet met je kunnen vieren..
Mijn biologische vader stuurde altijd brieven en cadeautjes naar ons..
Helaas hebben wij die nooit ontvangen
De cadeautjes werden retour gestuurd en de brieven ook, alleen geldbedragen werden eruit gehaald door onze moeder..
Om de 2 jaar kregen we te horen dat onze biologische vader contact zocht met ons, en waarop wij een brief naar de rechter moesten sturen, dat we hem niet wilde zien, vanwege dat we dus bang voor hem waren en vanwege de verhalen hoe slecht onze vader zou zijn.
Rond mijn 8ste levensjaar werd verteld dat mijn vader dood zou zijn..
Op dat moment deed me dat helemaal niks dat hij dood zou zijn, want als je al jaren de verhalen hoorde, hoe slecht onze vader was, miste je hem ook niet, dus nu hij dood zou zijn, dan was dat maar zo.. het deed me op dat moment totaal niks..
De jaren gingen verder en in de zomervakantie na dat ik naar de middelbare school ging, ging mijn moeder voor de 2de keer scheiden van mijn stiefvader..
Mijn stiefvader was de beste vriend van mijn biologische vader.
Toen mijn moeder voor de eerste keer ging scheiden van mijn biologische vader, ging mijn moeder al een tijdje vreemd met mijn stiefvader.. en nog geen 4 maanden na de scheiding van mijn biologische vader, trouwde mijn moeder met mijn stiefvader..
Als je in een scheiding zit, ga je niet zo snel opnieuw scheiden lijkt mij..

Ik lijk op mijn vader, en als mijn moeder mij zag, zag ze alsnog haar ex, mijn biologische vader.
Doordat ik op mijn vader lijk, ben ik volgens mijn moeder ook slecht..
Ik kon in mijn jeugd niks goeds doen in haar ogen..
Mijn broertje en zus waren de perfecte kinderen van haar, die konden alles doen, en nog was het goed..
Ik kon niks goeds doen in haar ogen, waarom?
Mijn zus en broertje werden altijd voor getrokken door haar.
Vele mensen zagen dit..
En helaas deden de mensen daar niks tegen en lieten ze dat gewoon gebeuren.

In mijn examenjaar was mijn moeder het zat en werd ik op 1 of andere dag gedumpt bij mijn biologische vader..
Hij was toch dood? en agressief? en drugsverslaafd?
Hoe kun je je dochter dan dumpen als hij zo slecht zou zijn?

Jarenlang heeft mijn vader gevochten om zijn kinderen te zien en zien opgroeien en op 1 of andere dag word er 1 van zijn kinderen gedumpt..
Hoe bizar is dat voor hem geweest..
Na jaren heeft hij 1 van zijn kinderen terug..
En hoe?

Helaas heb ik toen niet de waarheid meegekregen,en dacht in die tijd niet fijn over mijn vader, vanwege hoe mijn moeder jarenlang heeft verteld.
In die periode ben ik in tehuizen, nachtopvangen terecht gekomen en heb op straat gezworven.
Als ik in die tijd achter de waarheid was gekomen, was ik nooit meer terug naar mijn geboorteplaats (Beverwijk)  gegaan en was ik in Den Haag en omgeving blijven wonen..

Jaren gingen verder en het contact met mijn vader was weer helemaal weg
In die jaren erop een hoop ellende gebeurd opnamens vanwege depressies

Begeleid woonprojecten gezeten, helaas waren dit oplichters, en juli 2012 eindelijk een eigen huisje..

Januari 2014 zocht mijn vader contact en mijn leven stond hierdoor op zijn kop, vanwege dat mijn moeder ons jarenlang heeft gehersenspoeld.

Ik was toen nog begin januari op mijn moeder haar verjaardag geweest, na ja wel een aantal dagen later dan haar verjaardag, vanwege de familie van mijn moederskant mij als zwarte bok zien..
Waarom ze mij als zwarte bok zien, is dat mijn moeder jarenlang over mij rare dingen heeft gezegd tegen de familie wat ik allemaal zou mankeren..
Zo zou ik autistische zijn, gehandicapt en anders..
Dat allemaal ben ik dus niet
Vroeger toen ik klein was, hadden ze vermoedens,vanwege toen ik 2 jaar oud was, dat ik nog steeds niet liep, en ook praatte ik toen nog niet.. maar later is dat gebleken dat ik dat niet was, en dat ik op de situatie reageerde, dat ik daarom niet liep, en ook niet nog ging praten, zat dus gewoon in een eigen wereldje, vanwege de omstandigheden in huis..
In de papieren die ik heb opgevraagd ,geven ze ook duidelijk aan, uit papieren uit 1989, dat ik dus niet autistische was ,en ook niet gehandicapt zou zijn.

Jaren nadat dit bekend was ,heeft mijn moeder nog jarenlang ,tegen vele mensen verteld .dat ik dat dus wel zou zijn,
Zo ook op de drumfanfare waar ik jarenlang op heb gezeten, samen met mijn zus en broertje, daar heeft mijn moeder ook een aantal mensen dat verteld..
Waarom?
Familieleden van mijn moederskant keken mij altijd heel raar aan, alsof ik niet goed was..
Hoe kun je je eigen kind zo zwart maken, bij familie en ook bij andere mensen..

Wat kan een klein meisje zo slecht doen, om zo te worden behandeld, en zo naar naar gekeken wordt

Op mijn moeder haar verjaardag dat ik dus nog voor haar kwam, had ik nog een leuke grote plant gekocht voor in haar huis. Ze had gehoord dat ik weer contact had met mijn vader en keek toen al een beetje moeilijk, alsof ik toen al achter de waarheid was.
Ze keek me echt op een manier aan, je weet meer van vroeger maar helaas dat wist ik toen nog niet,
Een aantal dagen later dus wel..
Als ik al eerder dat wist, was ik niet eens meer op haar verjaardag gekomen..

Toen ik achter de waarheid kwam, en mijn moeder was daar achter dat ik het wist, heeft ze mij meteen uit haar Facebook verwijderd.
Was het schaamte dat ze mij had verwijderd?
Ze had namelijk ook naar mij toe kunnen komen met haar verhaal, waarom ze dit heeft gedaan, maar om mij te verwijderen, dan heb je gewoon iets te verbergen en daar was ik nu achter gekomen..

In september 2014 zat ik rustig aan tafel met mijn laptop op tafel..
In mijn ooghoek zag ik al een aantal minuten dat er een vrouw naar binnen aan het kijken was..
Ik dacht eerst van het al wel, later keek ik goed en zag dat het mijn moeder was, die misschien toch wou langs komen om haar verhaal te doen..
In gebarentaal gaf ik aan dat ze kon komen, maar dat deed ze niet en ging de straat voor mij uit en verder op keek ze nog om en bleef ze weer staan, en weer gaf ik aan van kom dan, en toen fietste ze toch weg..

Wou ze haar verhaal doen?
Wat was haar doel toen ze bij mij in de straat stond?


In april 2014 liep ze door de winkelstraat samen met een vriendin van haar, arm in arm.. (zo lopen vaak van die tieners die denken dat ze wat zijn, maar mijn moeder dacht dat dus ook) en liep zo echt langs mij alsof ik niks van haar meer was. zo arrogant dat mijn moeder toen deed, hoe erg pijnlijk dat was voor mij op dat moment, kon toen wel door de grond zakken..
Ik was toen net achter de waarheid en dit gaf wel aan dat ze heel verkeerd bezig is geweest om onze vader van ons af te pakken.

We zijn nu 2 jaar verder en ik heb mijn vader terug..

Sindsdien ben ik mijn moeder kwijt..
Mijn broertje ben ik hierdoor nu ook kwijt..
Mijn zus ben ik hierdoor ook kwijt.
Ondertussen heeft mijn zus kinderen.
De oudste is 4 en die heb ik misschien zelf 3 of 4 keer gezien..
De jongste is net 1 jaar oud, en die heb ik in mijn leven nog niet gezien..
februari dit jaar werd haar jongste 1 jaar oud, en had ik voor hem een loopfietsje
Dat loopfietsje had ik bij mijn moeder voor haar deur gezet met slingers eromheen en een klein briefje dat het van tante Didi af kwam..
Ik heb nog geen eens een bedankje gehad of wat dan ook, dus of mijn zus haar kind dat loopfietsje heeft gehad is ook nog maar de vraag..



Ik heb nu mijn vader terug, maar ben de andere hierdoor nu kwijt..
Zo zie ik dus ook mijn zus haar kinderen niet meer, en dat doet me wel veel pijn..
Ik zou hun ook graag willen zien, en kunnen oppassen als dat nodig is..
En op hun verjaardagen willen komen net als ieder ander die naar hun neefjes en nichtjes gaan..

Doordat ik mijn vader terug heb, heb ik ook de familie weer terug die ik in mijn jeugd ook kwijt was, vanwege dat mijn moeder ook jarenlang vertelde dat de hele familie van mijn vaderskant slecht zou zijn.
Er zijn een aantal familieleden ondertussen overleden, zoals mijn opa en oma aan mijn vaderskant, dus die heb ik nooit gekend, na ja toen ik nog een baby was, waren we wel op bezoek bij mijn oma geweest.

Zo hebben mijn opa en oma ons nooit zien opgroeien, omdat mijn moeder aangaf dat na de vechtscheiding van mijn ouders, ook de hele familie van mijn vaderskant slecht is..
Ooms en tantes hebben ons niet zien opgroeien en zo hebben onze neefjes en nichtjes nooit van ons bestaan af geweten.

Nu heb ik vele neefjes en nichtjes erbij en ooms en tantes weer terug..
Daar ben ik wel blij mee..

Met ouderverstoting hoor je ook vaak dat de hele familie slecht is, van de verstoten ouder, dus die zien hun kleinkinderen en neefjes en nichtjes dan ook niet meer...
De kinderen zijn dan meteen een hele familie kwijt..

Waarom?
Kinderen hebben ook het recht om hun opa en oma nog te kunnen zien, na een scheiding, net als ooms en tantes..
en andersom ook opa's en oma's willen hun klein kinderen ook gewoon zien en zien opgroeien.

Ouderverstoting gaat dus veel verder dan dat een kind een ouder verliest, want een kind verliest een hele familie..
En een familie mist hun kleinkind

Tijd dat daarom bewustwording komt van ouderverstoting en de schade ervan.

De psychische schade wat je hierdoor krijgt, daar heb je je hele leven last van.

Door de ouderverstoting heb ik last van depressies en heb ik PTSS opgelopen..
Ook heb ik al jaren last van een laag zelfbeeld, en kan ik moeilijk relaties aangaan..
En vriendschappen met leeftijdsgenoten is ook een lastig probleem, zo heb ik maar weinig vrienden..

Ik had zo graag gelukkig willen wezen, en gewoon nu een gezin gehad..
Helaas ben ik nog steeds alleen, en geen kinderen..


Tijd dat ouderverstoting bekend gaat worden..








































maandag 7 maart 2016

Het verdriet en de boosheid

Geen enkele bedankje kon er van af..
Mijn neefje was vorige maand 1 geworden en ik had een cadeautje voor hem, en dat bij mijn moeder voor de deur gelegd voor hem...
Geen enkel bericht gehad dat hij het cadeautje heeft gehad.
Ik denk dat mijn moeder het gewoon heeft weggegooid of zo, dat deed ze met de cadeautjes die wij van onze vader kregen namelijk ook, dat werd altijd retour gestuurd..

Weet je hoe het voelt,  ook al heb je geen contact, je wilt toch dat hij weet dat hij nog een tante heeft en dat dit..
Net als dat ik nog een nichtje heb, die zie ik ook niet..

Vorige week was ik gezellig naar mijn vader vanwege  de verjaardag van zijn vrouw (mijn stiefmoeder dus ;)
Het was erg gezellig, en begonnen ook nog over vroeger te praten..
Mijn vader vertelde weer een hoop, over dat we stiekem met hem afspraken, om hem toch te kunnen zien..
Mijn zus moet daar echt wel wat meer van weten, want die was al ouder als ons..
Ook toen er kermis was, ging mijn zus naar onze vader, en nam vriendinnen mee, en ging met onze vader dus ook over de kermis.. als je bang bent voor je vader, dan ga je niet naar hem toe lijkt mij, maar dat deed ze dus wel..
Ik kan er echt boos om worden naar mijn zus ,ze weet donders goed dat hij niet slecht voor ons was.
Ze nam mij en mijn broertje ook mee naar zijn café, waar hij werkte om ons alsnog te zien..
Hoe kan onze moeder haar dan zo hersenspoelen? dat ze deze dingen niet meer weet, en dat ze mij vertelde dat ze juist heel bang was, toen ze met hem op de kermis waren..
Waarom ga je dan naar hem toe? als je bang bent? leg mij dat maar eens uit zus?

Mijn zus is dus het meeste gehersenspoeld, want die weet in haar hoofd ook wel dat dit gewoon leuke tijden waren met onze vader, dat kan niet anders..
En ook dat ze ons meenam naar onze vader, dat moet ze echt nog wel weten..
Ik was te klein om dat te herinneren, en mijn broertje helemaal helaas..
Ik had graag deze herinneren willen hebben, want als ik dat allemaal zou weten, dan was ik misschien de jaren dat onze vader voor de deur stond en ons op wachtte juist niet bang, en dan zou ik gewoon naar hem toe gelopen zijn, als we uit het busje van school kwamen, of als hij voor de deur zou staan gewoon naar hem toe gegaan zijn..
Onze moeder heeft ons zo erg gehersenspoeld dat mijn zus alles verdraaid, en dat ze aangeeft dat ze hartstikke bang was, en de vriendinnen van haar ook..

Het klopt gewoon totaal niet, wat mijn zus zegt..

Mijn zus moet donders goed weten dat alle verhalen van onze moeder totaal niet kloppen..

Het is echt tijd dat mijn zus eens goed wakker word geschut!!

Afgelopen dagen las ik ook een aantal dingen terug, vanwege dat ik bezig met met mijn blog te vertalen naar het Engels vanwege dat ouderverstoting (oudervervreemding) in elk land veel voorkomt en dat in meerdere landen het systeem van jeugdinstanties zo werken..  en dat vele ouders hun kinderen hierdoor niet zien. De andere ouder maakt vaak de kinderen bang ,voor de andere ouder en de instanties geloven vaak de ene ouder die zulke verhalen dus verteld bij de instanties,

Mijn blog word namelijk in meerdere landen gelezen, en dan vertaald via google, maar ik weet niet of de vertaling dan helemaal goed is, dus vandaar dat ik het wil gaan vertalen naar het Engels.

Ik krijg namelijk veel bezoekers uit vele verschillende landen, dus vandaar dat ik dit wil vertalen..

Als ik dan blogartikelen van mij terug lees, komt er boosheid ook weer naar boven.

Dat mijn moeder jarenlang ziektes bij mij verzon wat ik niet had..
Jarenlang werd ik door vele mensen raar aangekeken

Toen ik klein was, hadden ze vermoedens dat ik gehandicapt zou zijn en autistisch..
In de papieren van 1989, toen ik net 4 was, was dat al uit de wereld, want dat bleek ik niet te hebben..

Jaren erna gaf mijn moeder aan familie van haar kant door, dat ik dat wel was, en ook op de drumband waar ik flink wat jaren heb gezeten dat ik dat ook was..

Hoe kun je zo over je eigen dochter praten, wat niet eens waar was..

Ik kwam 1,5 jaar geleden een oude bekende tegen die mij dat dus vertelde wat mijn moeder allemaal ook tegen haar vertelde..

Dit maakt mij ook nog steeds boos..
Ze praten al slecht over onze vader, en ook over mij..

Hoe kun je dat doen!!

Je eigen dochter, hoe kun je de zo zwart maken bij familie.. en bekende

Jarenlang dacht ik dat ik het me verbeelde, dat ze me raar behandelde ,en dat ze me raar aankeken, maar nu weet ik dat het echt zo was ,en dat mijn gevoel altijd klopte..


Mijn vader wil dat ik langs ga bij mijn zus, want hij zegt het is toch je zus..
Ik ben niet welkom meer bij mijn zus, vanwege dat ik nu ook slecht ben, net als mijn vader voor hun..

Ik ben altijd degene geweest die vroeg of ik langs kan komen voor een bak koffie..
Mijn zus en moeder kwamen nooit langs bij mij, hoe vaak ik ook aangaf dat ze langs mogen komen en dat ik dat toen altijd leuk vond..
Ze gaven toen aan dat ze dat wel een keer zouden doen..
Altijd kwam ik maar weer, want ze kwamen nooit eens langs..

Toen ik net mijn woning in Heemskerk had, toen kwamen ze een keer samen, om mijn huisje te kijken..
Ik vroeg toen of ze drinken wouden, en keken eerst elkaar aan van moeten we dat we doen, of gewoon meteen weer weggaan..
Ze namen toen allebei een 1 kopje thee en binnen 5 minuten was dat toen op en weg waren ze weer, en hielden hun jassen aan met thee drinken..
Ik voelde me toen echt niet fijn, dat ze hun jassen aanhielden, en binnen no time weer weg waren..

Mijn zus vertelde een paar jaar geleden , dat ze dachten niet welkom te zijn, vandaar dat ze toen heel snel weer weg waren..
Ik vraag altijd aan hun of ze langs wilden komen, ook gewoon voor de gezelligheid, nooit namen ze moeite daarvoor, alleen nu had ik toen net mijn eigen eerste woning, vandaar dat ze toen eens dachten dat ze maar eens langs moesten komen..

Altijd moet het van mij komen dat ik bij hun langs kom, andersom kunnen ze dat niet..

Dat mijn vader wil dat ik contact zoek met mijn zus en langs moet gaan, daar heb ik nu geen behoefte aan, omdat ik teveel met ze heb meegemaakt en er echt klaar mee ben..

En ze de waarheid niet willen inzien, ben ik er klaar mee

Ik snap mijn vader, want hij geeft aan dat het mijn zus is..
En geeft aan dat mijn zus er niks aan kan doen dat ze door onze moeder zo erg gehersenspoeld is..

Mijn zus komt maar naar mij toe!!
Wat ze toch niet gaat doen!!

Ik kan het niet meer!!
Om met haar contact te gaan zoeken

Pas als ze in gaat zien, dat ze gehersenspoeld is dan maybe wel, maar nu niet!!

Ook dat ik nu de waarheid weet is dat ook lastig, want je zit er precies tussen in..























donderdag 25 februari 2016

Wel of geen familie?

2 jaar geleden kreeg ik mijn familie terug..
Vele familie leden wist ik wel van hun bestaan af..
Een aantal kon ik nog wel van toen ik klein was..
Helaas heb ik mijn opa en oma niet meer gezien, die zijn helaas overleden van mijn vader zijn kant..
Mijn vader heeft wel verhalen verteld, dat we toen we nog heel klein waren, dat we wel bij zijn moeder vaak op bezoek gingen,en mijn moeder ging dan niet mee, die wilde nooit mee..
Onze vader nam ons altijd mee naar zijn moeder..



Ik had graag mijn oma willen kennen en ook mijn opa, zodat ik een mooie herinnering aan hun zou hebben..
Helaas heb ik dat niet en dat kan helaas ook niet meer teruggedraaid worden..
Helaas zijn er nog een aantal familieleden die helaas er niet meer zijn van de familie van mijn vader .
Graag had ik hun nog graag willen zien..

Toen ik net achter de waarheid kwam dat alles heel anders was, dan mijn moeder jarenlang heeft verteld en ik weer contact met mijn vader kreeg en dus ook mijn familie dus weer terug had..

Je heb jarenlang dus geen enkele contact gehad met de familie van mijn vaders kant.
Ik was overblijfkracht op een basisschool en daar zaten ook kinderen die de zelfde achternaam hebben, dus je zit je toch af te vragen of het ook familie van je is ja of nee..
De achternaam "de Vries " is al een veel voorkomende achternaam maar toch zou het familie kunnen zijn.
Net als in de supermarkt werken mensen met de achternaam de Vries,
In het begin vroeg ik me wel af of ze familie waren, maar nu weet ik het zeker dat dat ze niet zijn..

Toch ken ik nog vele familieleden niet.
Zo blijkt er familie te wonen een straat naast mij..
De zus van mijn vader zijn moeder woont zowat naast mij..

En nog een aantal nichtjes en neefjes wonen in de buurt..
Ben blij dat ik nu mijn vader terug heb en de rest van de familie..

Door de ouderverstoting is niet de ene ouder dat die zijn kind mist, maar ook de hele familie van de verstoten ouder die de kleinkinderen niet meer zien...

En wij als kinderen missen ook de familie..
De opa en oma
Tantes en ooms die je dan niet ziet
En neefjes en nichtjes zie je dan ook niet..

Mijn moeder gaf meteen aan dat de rest van mijn vaders kant van de familie ook slecht waren..
Mijn moeder wilde dus meteen de hele familie van mijn vaderskant uit bannen uit ons leven..

Waarom?
Waar is dat goed voor geweest?




dinsdag 9 februari 2016

De onbekende tante..

En dan wordt je neefje aankomende donderdag 1 jaar..
Een neefje wat ik nog niet in levende lijve heb mogen zien..
Sinds ik achter de waarheid ben gekomen, ben ik voor iedereen zowat heel slecht bij de kant van mijn moeder..
Zelfs mijn zus en broertje..
Die zien mij liever ook niet meer..
Ik wil ze zo graag de waarheid in willen laten zien, zodat hun ook een keuze kunnen maken zodat ze ook hun vader in hun armen kunnen sluiten als ze dat zouden willen..

Ik zou zo graag gewoon mijn zus haar kinderen willen zien en zien opgroeien..
Mijn zus zet wel af en toe foto's op haar Facebook, maar ik heb haar jongste zoontje nog nooit gezien, haar dochtertje heb ik misschien 4 keer gezien of zo..
haar dochtertje zit al op de basisschool..

Donderdag word hij dus 1 en ik had een half jaar geleden een groen loopfietsje in mijn straat gevonden, en had op de groepen op Facebook uit de buurt wel een oproep gedaan van wie dit loopfietsje zou zijn, er werd niet op gereageerd van wie deze zou zijn..

Nu een half jaar later komt het fietsje wel te pas en dacht ik dat het wel een leuk cadeautje voor haar zoontje is.. misschien is het fietsje nog iets te groot, maar dat maakt niet uit..
uiteindelijk kan hij er wel wat mee, dus heb vanavond dat loop fietsje opgevrolijkt en bij mijn moeder voor de deur gezet..  met een briefje erbij dat het van mij af komt en dat het voor mijn zus haar zoontje is, zodat ik hem toch niet vergeet.. ook al heb ik hem nog nooit gezien..





Ik hoop dat haar zoontje er blij mee is en dat mijn zus wel aangeeft van wie deze afkomt..

Ik de onbekende tante, wil graag een bekende tante willen zijn van de kinderen van mijn zus..

Zou graag hun ook willen zien opgroeien..

kleine update: 1 maart 2016 : Er kon geen bedankje van af, en heb ook niks gehoord, of het loopfietsje wel bij mijn neefje terecht is gekomen...
Helemaal niks gehoord.. zo triest, er had wel een bedankje van af gemogen toch?










zondag 27 december 2015

Kerst 2015

De kerstdagen zijn weer voorbij..
De eerste kerst met mijn vader
Een kerst met een kerstboom..
jarenlang geen kerstversiering in huis..
Overal zie je kerstversiering..
Elk jaar was mijn huis niet versierd..
op een dinsdag zat ik niet echt lekker in mijn vel en plaatsten een tweet 
met de tekst of iemand mij kon helpen aan een boom met versiering..
Die tweet werd heel vaak geretweet en een aantal mensen die besloten mij te helpen..
De een stuurde de kerstballen, de ander stuurde verlichting, en de ander stuurde nog wat versiering voor de boom.. en de ander had voor mij een boom besteld.. 
Zo super dit dat dit mogelijk was via twitter...
Ik ben iedereen echt dankbaar..
Echt super dat mensen dit doen..
Zo zie je dat er ook nog goede mensen op de wereld zijn..
Echt super 


De rest van de foto's kun je vinden via deze link kerst 2015 

Ik vond de boom erg druk en heb toen nog even andere lichtjes gehaald, zodat het wat minder druk was... 

23 december belde mijn vader zijn vriendin op en gaven aan dat ze kerstavond zouden komen, vanwege een verjaardag van mijn tante.
Op dat moment had ik nog niet door dat de volgende dag al kerstavond was..
De volgende ochtend belde mijn vader mij wakker en vroeg of ze bij mij konden slapen..
Ik vond dat geen probleem. 

Ik had alleen alles anders in mijn hoofd hoe ik de kerst zag..
Flinke stress dus voordat ze kwamen... 






Ik had nog een aantal dingen te doen, die ik op mijn gemak wilde doen, gewoon alleen thuis, voordat ze zouden komen eerste kerstdag, maar dat ging helaas anders dan ik hoopte.

Ze waren er rond half 8 s avonds en zijn toen naar de verjaardag gegaan van mijn tante..
en iets over half 12 waren we weer thuis.. 
Rond half 2 snachts kregen we een kerststol stukje.
Mijn vader gaf aan dat dat betekend dat je dan kerst gaat vieren..

De volgende dag rond 11 uur wakker en smiddags gezellig geluncht 
smiddags gezellig kerstfilm gekeken en daarna zijn we gaan gourmetten..

Gezellig kerstmuziek op en het gewoon gezellig gehad..

Helaas geen foto's gemaakt toen mijn vader er was.. 

Het was is ieder geval een gezellige kerst..






Dit was een kerst die anders dan alle andere jaren was..
Een kerst met mijn vader..
Een kerst die ik voor het eerst met mijn vader heb kunnen vieren..

En dan de vraag hoe mijn vader zich al die jaren heeft moeten voelen, zonder zijn kinderen..

Ik zag mijn vader ook helemaal vrolijk zijn en genieten..
Mooi om te zien..

Mijn vader had flink wat vlees gekocht voor het gourmetten..

Mijn vader had zich er al een tijd op verheugd, want ik ontving af en toe al op Facebook berichten dat hij telkens aangaf hoeveel dagen het nog duurde voordat het kerst was... 










maandag 23 november 2015

2 jaar geen contact meer..

Einde van het jaar nadert alweer..
januari is het alweer 2 jaar geleden dat ik achter de waarheid kwam..
23 januari om precies te zijn.. na ja 22 januari dat ik een mail van mijn vader ontving, en dat mijn wereld op zijn kop stond. Volgende dag ben ik toen naar mijn vader gegaan.
23 januari is altijd een datum die ik niet snel vergeet..
De dag dat mijn moeder mij het huis uitgooide was ook op 23 januari,
maar dan in het jaar 2002
Het examenjaar waar ik toen in zat.
Het schooljaar heb ik toen niet meer afgemaakt helaas..

Altijd had ik gehoopt dat het contact met mijn moeder weer goed zou verlopen, wat ik ook probeerde
altijd liep het weer verkeerd af.. ik kon in haar ogen gewoon niks goed doen,en wist ook niet waarom ik het mikpunt toen was... altijd was ik de zwarte bok in huis..

2 jaar geleden ben ik er dus achter waar het aanlag en dat lag niet aan mij, maar aan mijn moeder..
Ik lijk op mijn vader en ook met bepaalde dingen lijk ik op hem, en  mijn moeder heeft nou eenmaal een hekel aan mijn vader, en als ze mij ziet, ziet ze mijn vader, en daarom was ik het mikpunt van haar.. liefde heb ik niet gekend van mijn moeder...
Ik durfde nooit iets te zeggen in huis, want als ik wat zei, dan keek ze me aan van dat ik iets geks zei of deed gewoon alsof ze me niet hoorde... dus thuis was ik altijd stil, en mijn broertje en zus daar luisterde ze wel naar..
Op een dag toen ik nog op de basisschool zat, en ik naar de logopediste moest, die op school daar zat, die begon mijn pigmentvlekken te wassen, pigmentvlekken heb ik in mijn nek en op mijn voorhoofd en ook zit dat bij mijn oor, die dacht dat ik was geslagen door mijn moeder of iemand anders, en die begin vragen te stellen of ik thuis werd geslagen en ik weet nog goed dat ze zoveel vragen stelden en de pigment vlek was nog rood toen ik thuis kwam en dat viel mijn moeder toen wel op, toen we aan tafel zaten en toen vertelde ik dus was die logopediste had gedaan en wat voor vragen ik allemaal kreeg...
Op dat moment werd mijn moeder echt zo boos, dat ze de volgende dag naar die logopediste is gegaan ,en flink tekeer is gegaan tegen haar...
Ik wist toen nog niet dat mijn moeder wel degelijk ons psychisch mishandelde, maar niet ons sloeg, dat niet, maar dat mijn moeder witheet werd hierdoor, zegt ook wel wat, want als je weet dat er niks aan de hand is, kun je gewoon rustig tegen diegene zeggen dat er niks aan de hand is, lijkt mij in ieder geval..
Als je zo flink tekeer gaat, als iemand hier vragen over stelt, dan zegt dat wel dat er wat meer aan de hand is, lijkt mij in ieder geval..
Jammer dat er toen niet meer onderzoek is gedaan, want misschien kwamen ze er toen wel achter dat het bij ons thuis niet goed ging.

Nu jaren later vallen dingen wel op zijn op plek,  als ik over bepaalde dingen nadenk..

Ik heb nu bijna 2 jaar geen contact meer met mijn moeder..
Ik ben een vreemde voor haar..
Op straat loopt ze me gewoon voorbij alsof ik niemand ben meer voor haar..
zelfs de familie van mijn moeder die al jarenlang mij aankeken van weirdo..
Die zeggen ook niks op straat tegen mij..
Zo was ik vorig jaar met kerst naar de levende kerststal geweest, en daar stonden ineens mijn oom en tante schuin achter mij, toen ze mij zagen, gingen ze meteen weg..
Ze hadden ook kunnen vragen van 'heey hoe gaat het ? "maar ze waren meteen weg..
Al jaren kijkt de familie van mijn moeder mij heel naar aan, alsof ik niet goed ben ofzo..
Nu blijkt dat mijn moeder dus rare verhalen over mij heeft verteld, dat ik van alles zou mankeren, en dat ik gehandicapt zou zijn, en autistisch.. en dat ze niet wisten hoe ze met mij om moesten gaan, dus daarom deden ze zo.. vroeger toen ik nog klein was, en net de scheiding begon, zat ik in mijn eigen wereldje, en dachten ze dat ik autistisch zou zijn, maar dit kwam door de scheiding..
Vorig jaar kwam ik een bekende tegen, die vroeg hoe het ging, en toen vertelde ik dat ik dus achter de waarheid was gekomen, en toen kreeg ik te horen van haar, dat mijn moeder vertelde dat ik dus van alles mankeerde vroeger.. wat niet zo was.. ze wilde mij overal zwart maken, zelfs op de vereniging waar ik toen lid was, en waar mijn broertje en zus toen ook lid van waren..
Ik weet niet waarom mijn moeder dit heeft gedaan, om mij zwart te maken, en mensen te laten denken dat ik niet goed ben ofzo..

Hoe kan een moeder zo zijn, over haar eigen kind...

In de afgelopen jaren heb ik haar meerdere brieven gestuurd..
Nooit heb ik van al die brieven een reactie gehad..
Ik denk ook niet dat ze ooit een reactie zal gaan geven..
En ze zal ook nooit tegen mijn zus en broertje de waarheid gaan vertellen..

Ik ben nu een vreemde van haar...
2 jaar is nu bijna het contact voorgoed over..
Sinds het contact voorgoed weg is, merk ik wel dat ik veel meer mijn mond open trek..
Vroeger durfde ik niet veel te zeggen enzo, dat is nu wel anders gelukkig...
Ze zeggen ook wel dat het juist goed is om een narcist uit je leven te bannen, en dat is echt waar!















donderdag 12 november 2015

Haagse helden 2015 - Mijn vader is een Haagse held!!

(stemmen kon tot 3 december 2015)
10 december is de uitreiking van Haagse helden, dus nu is het afwachten of mijn vader gewonnen heeft..

Ja mensen..
Mijn vader is 1 van de Haagse helden van het 2015!!
Mijn vader heeft stemmen  nodig ,en vandaar dat ik mijn lezers vraag om op mijn vader te gaan stemmen..
Hij verdient het om een keer in de prijzen te vallen..
Hieronder de link waar je kunt stemmen
Mijn dank is groot..

En zelf maak je kans op 2 overnachtingen in hotel Ibis naar keuze (Amsterdam, Utrecht, Brussel, Antwerpen, Brugge of Luxemburg-stad




Hoe jeugdtrauma's je gezondheid blijven beïnvloeden

Radio 1 over ouderverstoting